حدیث دربارهانفاقِ نابجاىِ مال

الإمام الصادق عليه السلام:يُعرَفُ مَن يَصِفُ الحَقَّ بِثَلاثِ خِصالٍ: يُنظَرُ إلى أصحابِهِ مَن هُم؟ وإلى صَلاتِهِ كَيفَ هِيَ؟ وفي أيِّ وَقتٍ يُصَلّيها؟ فَإِن كانَ ذا مالٍ نُظِرَ أينَ يَضَعُ مالَهُ؟ ۱
امام صادق عليه السلام:آن كه از حق بهره دارد، با سه ويژگى شناخته مى شود: به دوستانش نظر مى شود كه كيانند؛ به نمازش نگريسته مى شود كه چگونه و در چه وقت ادا مى گردد؛ و اگر ثروتمند باشد، به چگونگى صرف كردن مالش نظر مى شود.
۱.المحاسن: 1 / 396 / 885 عن ميسر بن سعيد القصير الجوهري عن رجل، بحار الأنوار: 67 / 302 / 30.

احادیث دیگر این موضوع

۴
امام على عليه السلام:هر كس از ميان شما كه مالى دارد، از فساد برحذر باشد؛ كه هر آينه مال بخشيدنش اگر نابجا باشد، ريخت پاش و اسراف است و هر چند نامِ وى را در ميان مردم فرا برمى كشد، نزد خدا فرودش مى آورَد. و هيچ كس نيست كه مالش را نابجا و براى غير شايستگان صرف كند، جز آن كه خداوند سپاس ايشان را از وى دريغ دارد و دوستىِ جز او در دلشان افتد؛ و اگر هم از آنان كسى باقى مانَد كه او را سپاس گويد و برايش دل بسوزاند، از باب چاپلوسى و ناراستى است و اگر روزگار باژگونه شود و او به آنان محتاج شود و نيازمند جبرانشان گردد، آن گاه، فرومايه ترين دوست و بدترين يارِ اويند. و هيچ كس نيست كه دارايى اش را نابجا و براى ناشايستگان صرف كند، جز آن كه تنها بهره اش ستايشِ فرومايگان و سپاسِ بَدان باشد ـ آن هم مادام كه به احسان و بخشش خويش ادامه دهد ـ و نادان [درباره اش] بگويد: «او چه بخشنده است!» وَ[لى] او نزد خدا، بخيل به شمار مى آيد. پس چه بهره اى مرگبارتر و زيانبارتر از اين بهره است؟ و كدام كارِ [به ظاهر] نيك، سودش كم تر از اين كار است! پس هر يك از شما را مالى است، با آن به خويشاوندان پيوند رسانَد؛ و ميهمانىِ نيكو ترتيب دهد؛ و رنجور و اسير و در راه مانده را رهايى بخشد؛ كه هر آينه دستيابى به اين خوى ها هم در دنيا مايه كرامت است و هم در آخرت، سبب شرافت.