حدیث دربارهصنعتگرى

الإمام عليّ عليه السلامـ في كِتابِهِ لِلأَشتَرِ لَمّا وَلاّهُ مِصرَ ـ: ثُمَّ استَوصِ بِالتُّجّارِ وذَوِي الصِّناعاتِ، وأوصِ بِهِم خَيراً: المُقيمِ مِنهُم، وَالمُضطَرِبِ بِمالِهِ، وَالمُتَرَفِّقِ بِبَدَنِهِ؛ فَإِنَّهُم مَوادُّ المَنافِعِ، وأسبابُ المَرافِقِ، وجُلاّبُها مِنَ المَباعِدِ والمَطارِحِ، في بَرِّكَ وبَحرِكَ وسَهلِكَ وجَبَلِكَ، وحَيثُ لا يَلتَئِمُ النّاسُ لِمَواضِعِها، ولا يَجتَرِئونَ عَلَيها؛ فَإِنَّهُم سِلمٌ لا تُخافُ بائِقَتُهُ، وصَلحٌ لا تُخشى غائِلَتُهُ. ۱
امام على عليه السلامـ در نامه به اشتر، آن گاه كه وى را به كارگزارىِ مصر گماشت ـ: پس سفارش مرا در حقّ بازرگانان و صنعتگران بپذير و درباره ايشان [به كارگزارانت]نيكو سفارش كن، خواه آن ها كه در يك جاى مقيم هستند و خواه آنان كه با سرمايه خويش اين سو و آن سو سفر كنند و با دسترنج خود زندگى نمايند؛ زيرا اين گروه، مايه هاى منافع و اسباب آسودگى اند و آن را از راه هاى دشوار و دور خشكى و دريا و دشت ها و كوهساران و جاى هايى كه مردم در آن گرد نيايند و جرئت رفتن به آن نكنند، به دست مى آورند. پس اينان مردمى مسالمت جويند كه از فتنه گرى شان بيمى نيست؛ و اهل آشتى اند، كه از آسيب رسانى شان باكى نباشد.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 53، تحف العقول: 140 نحوه، بحار الأنوار: 103 / 88 / 9.

احادیث دیگر این موضوع

۸