مواسات و همدردى با مؤمن
1 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله: عِبادَ اللّهِ! أطيعُوا اللّهَ في أداءِ الصَّلَواتِ المَكتوباتِ وَالزَّكَواتِ المَفروضاتِ، وتَقَرَّبوا بَعدَ ذلِكَ إلَى اللّهِ بِنَوافِلِ الطّاعاتِ؛ فَإِنَّ اللّهَ عز و جل يُعَظِّمُ بِهِ المَثوباتِ.
وَالَّذي بَعَثَني بِالحَقِّ نَبِيّا! إنَّ عَبدا مِن عِبادِ اللّهِ لَيَقِفُ يَومَ القِيامَةِ مَوقِفا يَخرُجُ عَلَيهِ مِن لَهَبِ النّارِ أعظَمُ مِن جَميعِ جِبالِ الدُّنيا حَتّى ما يَكونُ بَينَهُ وبَينَها حائِلٌ، بَينا هُوَ كَذلِكَ قَد تَحَيَّرَ إذ تَطايَرَ مِنَ الهَواءِ رَغيفٌ أو حَبَّةٌ قَد واسى بِها أخا مُؤمِنا عَلى إضافَتِهِ، فَتَنزِلُ حَوالَيهِ، فَتَصيرُ كَأَعظَمِ الجِبالِ مُستَديرا حَوالَيهِ تَصُدُّ عَنهُ ذلِكَ اللَّهَبَ، فَلا يُصيبُهُ مِن حَرِّها
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اى بندگان خدا! از خداوند در گزاردن نمازهاى واجب و پرداخت زكاتهاى لازم، فرمان ببريد و پس از آن، با به جا آوردن طاعتهاى مستحبّى، خود را به خدا نزديك سازيد؛ زيرا خداوند براى آنها پاداشهاى بزرگ مىدهد. سوگند به آن كه مرا به حقْ پيامبر كرد، ۲ در روز قيامت، بندهاى از بندگان خدا در مَوقفى ۳ [از مواقف قيامت] مىايستد و شعلهاى از آتش كه بزرگتر از همه كوههاى دنياست، به طرفش رها مىشود، در حالى كه هيچ حايلى ميان او و آن شعله نيست. در همين هنگام كه حيرت و درماندگى، او را فرا گرفته است، ناگهان گِرده نان يا حبّهاى كه با آن برادر مؤمنى را مهمان و با وى مواسات و همدردى كرده است، پروازكنان از بالا مىرسد و نزديك او فرود مىآيد و به صورت بزرگترين كوه عالم در