حدیث دربارهمواسات و همدردى با مؤمن

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: اى بندگان خدا! از خداوند در گزاردن نمازهاى واجب و پرداخت زكات‏هاى لازم، فرمان ببريد و پس از آن، با به جا آوردن طاعت‏هاى مستحبّى، خود را به خدا نزديك سازيد؛ زيرا خداوند براى آنها پاداش‏هاى بزرگ مى‏دهد. سوگند به آن كه مرا به حقْ پيامبر كرد، ۲ در روز قيامت، بنده‏اى از بندگان خدا در مَوقفى ۳ [از مواقف قيامت] مى‏ايستد و شعله‏اى از آتش كه بزرگ‏تر از همه كوه‏هاى دنياست، به طرفش رها مى‏شود، در حالى كه هيچ حايلى ميان او و آن شعله نيست. در همين هنگام كه حيرت و درماندگى، او را فرا گرفته است، ناگهان گِرده نان يا حبّه‏اى كه با آن برادر مؤمنى را مهمان و با وى مواسات و همدردى كرده است، پروازكنان از بالا مى‏رسد و نزديك او فرود مى‏آيد و به صورت بزرگ‏ترين كوه عالم در مى‏آيد و گرداگرد او را مى‏گيرد و چنان مانع آن شعله از [برخورد با]او مى‏شود كه چيزى از گرما و دود آن، به وى نمى‏رسد، تا آن كه وارد بهشت مى‏شود.