حدیث دربارهكسانى كه از آتش خارج مى شوند

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: دو مرد از آنان كه به آتش مى‏روند، فريادى سخت بر مى‏آورند. پروردگار عز و جلمى‏فرمايد: «آن دو را بيرون آوريد». چون بيرون آورده مى‏شوند، به آنها مى‏فرمايد: «براى چه چنين فريادى سخت بر آورديد؟». مى‏گويند: چنين كرديم تا بر ما رحم آورى. خداوند مى‏فرمايد: «رحمِ من به شما، اين است كه برويد و خود را در هر جاى آتش كه بوديد، بيندازيد». آن دو مى‏روند و يكى از آنها خود را مى‏اندازد و خداوند، آن مكان را بر او سرد و بى‏گزند مى‏سازد؛ ولى ديگرى مى‏ايستد و خود را نمى‏اندازد. خداوند عز و جلبه او مى‏فرمايد: «چرا تو، مانند دوستت، خود را نيفكندى؟». مى‏گويد: پروردگارا! اميدم اين بود كه بعد از بيرون آوردنم، ديگر مرا به آن باز نگردانى. خداوند به او مى‏فرمايد: «اميدت برآورده شد». پس هر دو، به لطف و رحمت خدا، وارد بهشت مى‏شوند.