حدیث دربارهتوضيحى درباره حكم ساختن مجسمه
عنه صلى الله عليه و آله: يُجاءُ بِالرَّجُلِ يَومَ القِيامَةِ فَيُلقى فِي النّارِ، فَتَندَلِقُ أقتابُهُ ۱ فِي النّارِ، فَيَدورُ كَما يَدورُ الحِمارُ بِرَحاهُ، فَيَجتَمِعُ أهلُ النّارِ عَلَيهِ فَيَقولونَ: أي فُلانُ، ما شَأنُكَ؟ ألَيسَ كُنتَ تَأمُرُنا بِالمَعروفِ وتَنهانا عَنِ المُنكَرِ؟ قالَ: كُنتُ آمُرُكُم بِالمَعروفِ ولا آتيهِ، وأنهاكُم عَنِ المُنكَرِ وآتيهِ. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: روز قيامت، مردى را مىآورند و در آتش مىافكنند، به طورى كه رودههايش در آتش مىريزد و مانند اُلاغ آسياب، دور خود مىچرخد. دوزخيان بر گرد او مىآيند و مىگويند: اى فلان! چرا به چنين روزى افتادهاى؟ مگر تو نبودى كه ما را امر به معروف و نهى از منكر مىكردى؟
مىگويد: شما را امر به معروف مىكردم؛ ولى خودم آن را انجام نمىدادم، و شما را از منكر باز مىداشتم؛ ولى خودم آن را انجام مىدادم.