حدیث دربارهديگر موارد

بهشت و دوزخ ج ۲، ص ۵۱۵، ح ۷۸۳

امام باقر علیه‌السلام

ديگر موارد

الإمام الباقر عليه ‏السلام: مَنِ استَفادَ أخا فِي اللّه‏ِ عَلى إيمانٍ بِاللّه‏ِ، ووَفاءٍ بِإِخائِهِ، طَلَبا لِمَرضاةِ اللّه‏ِ، فَقَدِ استَفادَ شُعاعا مِن نورِ اللّه‏ِ وأمانا مِن عَذابِ اللّه‏ِ. ۱

امام باقر عليه ‏السلام: هر كس براى خدا برادرى بر پايه ايمان به خدا و وفادارى به برادرى و براى جلب خشنودىِ خدا به دست آورَد، هر آينه پرتوى از نور خدا و امانى از عذاب خدا به دست آورده است.

۱.. تحف العقول: ص 295، بحارالأنوار: ج 78 ص 175 ح 32.

کلیدواژه‌ها دوزخ موانع رفتن به دوزخ دیگر موارد

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: دو چشم‏اند كه آتش با آنها تماس پيدا نمى‏كند: چشمى كه از ترس خدا بگريد، و چشمى كه در راه خدا شبانه نگهبانى دهد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: خداوند، چشمى را كه از ترس خدا گريسته باشد، بر آتش، حرام كرده است، و خداوند، چشمى را كه در راه طاعت خدا شب را نخفته باشد، بر آتش، حرام كرده است.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: آتش بر سه چشم، حرام گشته است: چشمى كه از ترس خدا بگريد، چشمى كه از حرام‏هاى خدا فرو بسته شود، و چشمى كه در راه خدا شب را نخوابد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: هر گاه مردى كه اهل بهشت است، بميرد، خداوند از عذاب كردن كسانى كه پيكرش را حمل مى‏كنند و كسانى كه او را تشييع مى‏كنند و كسانى كه بر او نماز مى‏خوانند، شرم مى‏كند.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: ديشب. مردى از امّتم را ديدم كه بر پرتگاه دوزخ ايستاده است؛ ولى «اميدش به خداوند عز و جل» آمد و او را از آن جا نجات داد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: سه خصلت است كه در هر كس وجود داشته باشد، او بر آتش و آتش بر او حرام گشته است: ايمان به خدا، محبّت خدا، و اين كه اگر در آتش افكنده و سوزانده شود، نزد او خوش‏تر از آن باشد كه به كفر باز گردد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: سه خصلت است كه هر كس با داشتن آنها خداوند را ديدار كند، او بر آتش و آتش بر او حرام مى‏گردد: [نخست:] ايمان داشتن به خدا و پيامبران او، دوم: محبّت خداوند عز و جل، و سوم: اين كه اگر آتشى افروزند و او را در آن افكنند، برايش خوش‏تر از آن باشد كه به كفر باز گردد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: سه كس‏اند كه آتش با آنان تماس پيدا نمى‏كند: زنى كه فرمان‏بردار شوهر خويش است، فرزندى كه با پدر و مادرش نيكوكار و مهربان است و بخشنده‏اى كه خوى او نيكوست.