حدیث دربارهاين كارها

الإمام زين العابدين عليه ‏السلام: ثَلاثَةٌ لا يَنظُرُ اللّه‏ُ إلَيهِم يَومَ القِيامَةِ ولا يُزَكّيهِم ولَهُم عَذابٌ أليمٌ: المُدخِلُ فينا مَن لَيسَ مِنّا، وَالمُخرِجُ مِنّا مَن هُوَ مِنّا، وَالقائِلُ إنَّ لَهُما فِي الإِسلامِ نَصيبا؛ أعني هذَينِ الصِّنفَينِ. ۱
امام زين العابدين عليه ‏السلام: سه كس‏اند كه خداوند، روز قيامت به آنان نظر نمى‏اندازد و بر پاك بودنشان گواهى نمى‏دهد و برايشان عذابى دردناك است: آن كه كسى را كه از ما نيست، در زمره ما در بياورد؛ آن كه كسى را كه از ماست، از زمره ما خارج سازد؛ و آن كه بگويد كه اين دو، از اسلام، بهره‏اى دارند (يعنى اين دو دسته [ى پيش گفته]).
۱.عيون المعجزات: ص 73 عن أبي خالد كنكر الكابلي، بحار الأنوار: ج 46 ص 103 ح 92.

احادیث دیگر این موضوع

۸
پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: دو دسته از اهل آتش‏اند كه من، [هنوز] آنها را نديده‏ام [و در آينده، خواهند آمد]: عدّه‏اى كه تازيانه‏هايى مانند دُم گاو دارند و با آنها، مردم را مى‏زنند؛ و زنانى كه پوشيده‏اند و در عين حال، برهنه‏اند، منحرف كننده‏اند و خود، منحرف‏اند واژه «مائلات» كه در متن عربى حديث آمده، به معناى زنانى است كه با ناز و كرشمه، راه مى‏روند و دل مردان را مى‏رُبايند، يا به معناى زنانى است كه روسرى و مقنعه خود را كج مى‏كنند و تا نيمه سر را مى‏پوشانند، يا به اين معناست كه بَزَك كرده، با زر و زيور بيرون مى‏آيند و خود را به نمايش مى‏گذارند. واژه «مميلات»، يعنى زنانى كه به ديگر زنان ياد مى‏دهند كه [در بدحجابى] مانند آنها رفتار كنند، يا به اين معناست كه با تبختر و كرشمه، راه مى‏روند. همچنين، بنا به قولى: «مائلات»، يعنى زنانى كه مانند بدكاره‏ها، موهاى خود را شانه و آرايش مى‏كنند و «مميلات»، زنانى هستند كه ديگران را اين گونه آرايش و بَزَك مى‏كنند (لسان العرب: ذيل «مائلات»). و سرهايشان، همچون كوهان‏هاى شتر خراسانى، فروهِشته است. اينان، به بهشت نمى‏روند و بوى آن را كه از فاصله‏اى چنين و چنان (بسيار دور) به مشام مى‏رسد، استشمام نمى‏كنند.