حدیث دربارهاين كارها
عنه صلى الله عليه و آله: مَن ضَمِنَ وَصِيَّةَ المَيِّتِ ثُمَّ عَجَزَ عَنها بِغَيرِ عُذرٍ، لا يُقبَلُ مِنهُ صَرفٌ ولا عَدلٌ، ولَعَنَهُ كُلُّ مَلَكٍ بَينَ السَّماءِ وَالأَرضِ، ويُصبِحُ ويُمسي في سَخَطِ اللّهِ، وكُلَّما قالَ: «يا رَبِّ» نَزَلَت عَلَيهِ اللَّعنَةُ، وكَتَبَ اللّهُ ثَوابَ حَسَناتِهِ كُلَّها لِذلِكَ المَيِّتِ، فَإِن ماتَ عَلى حالِهِ دَخَلَ النّارَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس [به كار بستنِ] وصيّت متوفّايى را بر عهده بگيرد و سپس بدون عذرى، از اجراى آن سر باز بزند، هيچ توبه و فديهاى از او پذيرفته نمىشود و همه فرشتگان ميان آسمان و زمين، لعنتش مىكنند و روز و شب، مورد خشم خدا خواهد بود و هر گاه «يا ربّ» بگويد، لعنت بر او فرود مىآيد و خداوند، پاداش همه كارهاى نيكش را براى آن متوفّا مىنويسد، و اگر در همان حال بميرد، به آتش در مىآيد.
۱.جامع الأخبار: ص 449 ح 1262، بحار الأنوار: ج 100 ص 196 ح 11.