حدیث دربارهجنگيدن با امام على عليه السلام

تاريخ بغداد عن أبي أيوب: سَمِعتُ رَسولَ اللّه‏ِ صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله يَقولُ لِعَمّارٍ: يا عَمّارُ، تَقتُلُكَ الفِئَةُ الباغيَةُ، وأنتَ إذ ذاكَ مَعَ الحَقِّ وَالحَقُّ مَعَكَ. يا عَمّارَ بنَ ياسِرٍ، إن رَأَيتَ عَليًّا قَد سَلَكَ واديا وسَلَكَ النّاسُ وادياً غَيرَهُ، فَاسلُك مَعَ عَليٍّ؛ فَإِنَّهُ لَن يُدليَكَ في رَدىً، ولَن يُخرِجَكَ مِن هُدىً. يا عَمّارُ، مَن تَقَلَّدَ سَيفاً أعانَ بِهِ عَليّاً عَلى عَدُوِّهِ قَلَّدَهُ اللّه‏ُ يَومَ القيامَةِ وِشاحَينِ مِن دُرٍّ، ومَن تَقَلَّدَ سَيفاً أعانَ بِهِ عَدوَّ عَليٍّ عَلَيهِ قَلَّدَهُ اللّه‏ُ يَومَ القيامَةِ وِشاحَينِ مِن نارٍ. ۱

تاريخ بغداد ـ به نقل از ابو ايّوب ـ : از پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله شنيدم كه به عمّار مى‏فرمايد: «اى عمّار! گروه ياغى، در حالى تو را مى‏كشند كه تو در آن هنگام، با حق هستى و حق با توست. اى عمّار بن ياسر! اگر على را ديدى كه از راهى مى‏رود و مردم از راهى ديگر، تو با على برو؛ چرا كه او تو را به نابودى نمى‏كشانَد و هرگز از راه درست بيرونت نمى‏بَرَد. اى عمّار! هر كس شمشيرى حمايل كند تا با آن، على را در برابر دشمنش يارى دهد، خداوند در روز قيامت، بر او دو حمايل دُرنشان مى‏بندد، و هر كس شمشيرى حمايل كند تا با آن، دشمن على را در برابرش يارى رساند، خداوند در روز قيامت، دو حمايل از آتش بر او مى‏بندد».

۱.تاريخ بغداد: ج 13 ص 187 الرقم 7165، تاريخ دمشق: ج 42 ص 472؛ كشف اليقين: ص 269 ح 306 نحوه، الطرائف: ص 104 ح 153، كشف الغمّة: ج 1 ص 144، بحار الأنوار: ج 38 ص 32 ح 10.

کلیدواژه‌ها دوزخ آنچه به دخول دوزخ می انجامد جنگیدن با امام علی علیه السلام

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه ‏السلام: پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله اين آيه را تلاوت كرد: «آنان اهل آتش‏اند و در آن، جاويدان‏اند» . يكى پرسيد: اى پيامبر خدا! چه كسانى اهل آتش‏اند؟ فرمود: «كسانى كه پس از من، با على بجنگند. اينان با كافران در آتش‏اند؛ زيرا به حق ـ كه برايشان آمد ـ، كفر ورزيده‏اند. بدانيد كه على از من است. پس هر كه با او بجنگد، با من جنگيده و پروردگارِ مرا به خشم آورده است». پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله سپس مرا صدا زد و فرمود: «اى على! جنگ تو، جنگ من است و صلح تو، صلح من. پس از من، تو در آنچه ميان من و امّت من است، نشانه هستى».

امام على عليه ‏السلام ـ در پاسخ به نامه معاويه ـ : امّا اين كه شام را از من خواسته‏اى [كه به تو واگذار نمايم]، من كسى نيستم كه آنچه را ديروز از تو دريغ ورزيدم، امروز به تو ببخشم. و امّا اين كه گفته‏اى: جنگ، عرب‏ها را خورده و تنها نيمْ‏جان‏هايى باقى مانده است، آگاه باش كه هر كس حق، او را خورده [و در راه حق كشته شده]، ره‏سپار بهشت گشته است، و هر كس كه باطل، او را طعمه خويش كرده، راه دوزخ را در پيش گرفته است.