جنگيدن با امام على عليه السلام

امام على عليه ‏السلام: پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله اين آيه را تلاوت كرد: «آنان اهل آتش‏اند و در آن، جاويدان‏اند» . يكى پرسيد: اى پيامبر خدا! چه كسانى اهل آتش‏اند؟ فرمود: «كسانى كه پس از من، با على بجنگند. اينان با كافران در آتش‏اند؛ زيرا به حق ـ كه برايشان آمد ـ، كفر ورزيده‏اند. بدانيد كه على از من است. پس هر كه با او بجنگد، با من جنگيده و پروردگارِ مرا به خشم آورده است». پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله سپس مرا صدا زد و فرمود: «اى على! جنگ تو، جنگ من است و صلح تو، صلح من. پس از من، تو در آنچه ميان من و امّت من است، نشانه هستى».

تاريخ بغداد ـ به نقل از ابو ايّوب ـ : از پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله شنيدم كه به عمّار مى‏فرمايد: «اى عمّار! گروه ياغى، در حالى تو را مى‏كشند كه تو در آن هنگام، با حق هستى و حق با توست. اى عمّار بن ياسر! اگر على را ديدى كه از راهى مى‏رود و مردم از راهى ديگر، تو با على برو؛ چرا كه او تو را به نابودى نمى‏كشانَد و هرگز از راه درست بيرونت نمى‏بَرَد. اى عمّار! هر كس شمشيرى حمايل كند تا با آن، على را در برابر دشمنش يارى دهد، خداوند در روز قيامت، بر او دو حمايل دُرنشان مى‏بندد، و هر كس شمشيرى حمايل كند تا با آن، دشمن على را در برابرش يارى رساند، خداوند در روز قيامت، دو حمايل از آتش بر او مى‏بندد».

امام على عليه ‏السلام ـ در پاسخ به نامه معاويه ـ : امّا اين كه شام را از من خواسته‏اى [كه به تو واگذار نمايم]، من كسى نيستم كه آنچه را ديروز از تو دريغ ورزيدم، امروز به تو ببخشم. و امّا اين كه گفته‏اى: جنگ، عرب‏ها را خورده و تنها نيمْ‏جان‏هايى باقى مانده است، آگاه باش كه هر كس حق، او را خورده [و در راه حق كشته شده]، ره‏سپار بهشت گشته است، و هر كس كه باطل، او را طعمه خويش كرده، راه دوزخ را در پيش گرفته است.