حدیث دربارهجنگيدن با امام على عليه السلام
الإمام عليّ عليه السلام عن النبيّ صلى الله عليه و آله: أنَّه تَلا هذِهِ الآيَةَ: «أُوْلَـائِكَ أَصْحَـبُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَــلِدُونَ» ۱، قيلَ: يا رَسولَ اللّهِ، مَن أصحابُ النّارِ؟ قالَ: مَن قاتَلَ عَلِيّا بَعدي، أولئِكَ هُم أصحابُ النّارِ مَعَ الكُفّارِ، فَقَد كَفَروا بِالحَقِّ لَمّا جاءَهُم. ألا وإنَّ عَلِيّا مِنّي، فَمَن حارَبَهُ فَقَد حارَبَني وأسخَطَ رَبّي.
ثُمَّ دَعا عَلِيا عليه السلام فَقالَ: يا عَلِيُّ، حَربُكَ حَربي، وسِلمُكَ سِلمي، وأنتَ العَلَمُ فيما بَيني وبَينَ أُمَّتي بَعدي. ۲
امام على عليه السلام: پيامبر صلى الله عليه و آله اين آيه را تلاوت كرد: «آنان اهل آتشاند و در آن، جاويداناند» . يكى پرسيد: اى پيامبر خدا! چه كسانى اهل آتشاند؟
فرمود: «كسانى كه پس از من، با على بجنگند. اينان با كافران در آتشاند؛ زيرا به حق ـ كه برايشان آمد ـ، كفر ورزيدهاند. بدانيد كه على از من است. پس هر كه با او بجنگد، با من جنگيده و پروردگارِ مرا به خشم آورده است».
پيامبر صلى الله عليه و آله سپس مرا صدا زد و فرمود: «اى على! جنگ تو، جنگ من است و صلح تو، صلح من. پس از من، تو در آنچه ميان من و امّت من است، نشانه هستى».