حدیث دربارهغفلت
عنه عليه السلام: ما بالُ مَن خالَفَكُم أشَدُّ بَصيرَةً في ضَلالَتِهِم، وأبذَلُ لِما في أيدِيهِم مِنكُم؟! ما ذاكَ إلّا أنَّكُم رَكَنتُم إلَى الدُّنيا؛ فَرَضيتُم بِالضَّيمِ، وشَحَحتُم عَلَى الحُطامِ، وفَرَّطتُم فيما فيه عِزُّكُم وسَعادَتُكُم وقُوَّتُكُم عَلى مَن بَغى عَلَيكُم، لا مِن رَبِّكُم تَستَحيونَ فيما أمرَكُم بِهِ، ولا لِأَنفُسِكُم تَنظُرونَ، وأنتُم في كُلِّ يَومٍ تُضامونَ، ولا تَنتَبِهونَ مِن رَقدَتِكُم، ولا يَنقَضي فُتورُكُم، أما تَرونَ إلى بِلادِكُم ودينِكُم كُلَّ يَومٍ يَبلى وأنتُم في غَفلَةِ الدُّنيا، يَقولُ اللّهُ عز و جل: «وَ لَا تَرْكَنُواْ إِلَى الَّذِينَ ظَـلَمُواْ فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَ مَا لَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ» . ۱
امام على عليه السلام: چه شده است كه مخالفان شما، در گمراهىشان بينشدارتر از شما هستند و در بذل و بخششِ آنچه دارند، گشادهدستتر از شمايند؟! اين نيست مگر از آن روى كه شما به دنيا دل بستهايد و به ستم و خوارى رضايت دادهايد، به حطام دنيا حريص گشتهايد و در آنچه مايه عزّت و سعادت شما و موجب قدرت شما در برابر كسى است كه بر شما سركشى و تعدّى كرده، كوتاهى ورزيدهايد. نه از پروردگارتان در آنچه به شما فرمان داده است [و آن را به جا نمىآوريد]، شرم مىداريد و نه به فكر خويشتنيد. هر روز با شما بدرفتارى و ستم مىشود؛ ولى شما از خواب [غفلت] خود بيدار نمىشويد و سستىتان به سر نمىآيد. آيا به سرزمينتان و دينتان نمىنگريد كه هر روز كهنه مىشود و شما همچنان در غفلت دنيازدگى به سر مىبريد؟! خداوند عز و جل مىفرمايد: «و به كسانى كه ستم كردهاند، متمايل مشويد كه آتش به شما مىرسد و در برابر خدا براى شما دوستانى نخواهد بود و سرانجام، يارى نخواهيد شد» .
۱.الخصال: ص 634 ح 10 عن أبي بصير ومحمّد بن مسلم عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام، تفسير فرات: ص 368 نحوه، بحار الأنوار: ج 10 ص 112 ح 1.