حدیث دربارهافسوس بسيار

بهشت و دوزخ ج ۲، ص ۱۸۱، ح ۲۰۲

امام علی علیه‌السلام

افسوس بسيار

الإمام عليّ عليه ‏السلام ـ في صِفَةِ جَهَنَّمَ ـ : يا كُمَيلُ، فَعِندَها يَيأَسونَ مِنَ الكَرَّةِ، واشتَدَّتِ الحَسْرَةُ، وأيقَنوا بِالهَلَكَةِ والمَكْثِ جَزاءً بِما كَسَبُوا وعُذِّبُوا. ۱

امام على عليه ‏السلام: اى كميل! در اين هنگام، از باز گشت، مأيوس مى‏شوند و دچار حسرت شديد مى‏گردند، و به هلاكت خويش و ماندگارى در آتش، يقين مى‏كنند، به سزاى اعمالى كه كرده‏اند، و عذاب و شكنجه مى‏شوند.

۱.بشارة المصطفى: ص 30 عن كميل بن زياد، بحار الأنوار: ج 77 ص 276.

کلیدواژه‌ها دوزخ دردهای روحی در آتش افسوس بسیار

احادیث دیگر این موضوع

۲

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: هيچ كس نيست كه وارد بهشت شود، مگر آن كه جايگاهش در آتش ـ كه اگر بدى مى‏كرد، به آن جا مى‏رفت ـ به او نشان داده مى‏شود تا سپاس‏گزارى‏اش افزون شود، و هيچ كس نيست كه وارد آتش شود، مگر آن كه جايگاهش در بهشت ـ كه اگر كار نيك مى‏كرد، به آن جا مى‏رفت ـ به او نمايانده مى‏شود تا مايه [افزايش] دريغ و افسوس او گردد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: به هر اهل آتشى، جايگاهش در بهشت، نشان داده مى‏شود و او مى‏گويد: «كاش خدا هدايتم كرده بود!» و افسوس مى‏خورند. و به هر اهل بهشتى نيز جايگاهش در آتش نشان داده مى‏شود و او مى‏گويد: «اگر خدا هدايتم نكرده بود [، سرنوشتم جز اين بود]!». و اين، شكرگزارى او شمرده مى‏شود.