حدیث دربارهتحقيرِ بسيار
الإمام عليّ عليه السلام: يا كُمَيلُ، مَن لا يُسكَنُ الجَنَّةَ فَبَشِّرهُ بِعَذابٍ أليمٍ وخِزيٍ مُقيمٍ، وأكبالٍ ومَقامِعَ وسَلاسِلَ طُوالٍ ومُقَطَّعاتِ النِّيرانِ. يا كُمَيلُ، ثُمَّ يُنادونَ اللّهَ تَقَدَّسَت أسماؤُهُ بَعدَ أن يَمكُثُوا أحقابَا: اِجْعَلْنا عَلَى الرَّخاءِ ۱، فَيُجيبُهُم: «اخْسَئواْ فِيهَا وَ لَا تُكَلِّمُونِ» . ۲
امام على عليه السلام: اى كميل! كسى را كه در بهشت ساكن نمىشود، به عذابى دردناك و خوارى پايدار و گرزها و زنجيرهاى ضخيم و بلند و پارههاى آتش، بشارت ده. سپس پس از آن كه دورانهايى چند را در آن مىمانند، خداوندِ پاكنام را ندا مىدهند كه: «ما را در كرانه ۳ [ى جهنّم] قرار ده» و خدا پاسخشان مىدهد كه: «در آن گم شويد و با من سخن مگوييد».