حدیث دربارهزنجيرهاى جهنّم

الإمام الحسن عليه ‏السلام: إنَّ اللّه‏َ تَعالى لَم يَجعَلِ الأَغلالَ في أعناقِ أهلِ النّارِ لِأَنَّهُم أعجَزوهُ، ولكِن إذا اُطفِئَ بِهِمُ اللَّهَبُ أرسَبَهُم في قَعرِها ـ ثُمَّ غُشيَ عَلَيهِ، فَلَمّا أفاقَ مِن غَشوَتِهِ قالَ: ـ يَابنَ آدَمَ، نَفسَكَ نَفسَكَ! فَإِنَّما هِيَ نَفسٌ واحِدَةٌ؛ إن نَجَت نَجَوتَ، وإن هَلَكَت لَم يَنفَعكَ نَجاةٌ مِن نَجاةٍ. ۱
امام حسن عليه ‏السلام: اين كه خداى متعال، گردن دوزخيان را در كُند و زنجير مى‏كند، به اين دليل نيست كه از عهده مهار آنان بر نمى‏آيد؛ بلكه هر گاه شعله آتش خاموش گردد، آنان را به قعر دوزخ مى‏فرستد، سپس از هوش مى‏روند و چون به هوش مى‏آيند، مى‏فرمايد: «اى پسر آدم! جان خويش را در ياب، جان خويش را در ياب! كه يك جان بيش نيست؛ اگر به سلامت رست، نجات مى‏يابى و اگر تباه شد، هيچ چيز در نجات تو سود نخواهد بخشيد».
۱.إرشاد القلوب: ص 36؛ الدرّ المنثور: ج 4 ص 606 نقلاً عن ابن أبي شيبة والخطيب نحوه.

احادیث دیگر این موضوع

۱