حدیث دربارهسراپرده جهنّم

الكافى ـ به نقل از زياد بن ابى سلمه ـ : خدمت امام كاظم عليه ‏السلام رسيدم. به من فرمود: «اى زياد! تو براى حكومت، كار مى‏كنى؟». گفتم: بله. فرمود: «چرا؟». گفتم: من مردى آبرومند و عيالوارم و پشتوانه‏اى [مالى] هم ندارم. فرمود: «اى زياد! اگر از فراز كوهى بلند فرو افتم و تكّه تكّه شوم، برايم خوش‏تر از آن است كه براى يكى از اينها (ظلمه و حكّام جور) عهده‏دار كارى شوم، يا بر فرش يكى از آنان قدم بگذارم، مگر براى چه؟». گفتم: نمى‏دانم، قربانت گردم! فرمود: «مگر براى غم گساردن از مؤمنى، يا آزاد كردن او از بند، يا اداى دَينش. اى زياد! هر كس براى اينان عهده‏دار كارى شود، كمترين كارى كه خدا با او مى‏كند، اين است كه خيمه‏اى از آتش بر او مى‏زند تا آن گاه كه خداوند از حسابرسىِ خلايق، آسوده گردد».