حدیث دربارهدرهاى جهنّم و طبقه هاى آن

عنه صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: لَمّا اُسرِيَ بي إلَى السَّماءِ قالَ لي جَبرَئيلُ عليه ‏السلام: قَد اُمِرتُ بِعَرضِ الجَنَّةِ وَالنّارِ عَلَيكَ. قالَ: فَرَأَيتُ الجَنَّةَ وما فيها مِنَ النَّعيمِ، ورَأَيتُ النّارَ وما فيها مِن عَذابٍ أليمٍ. ثُمَّ رَأَيتُ أبوابَ جَهَنَّمَ، فَإِذا عَلَى البابِ الأَوَّلِ مِنها مَكتوبٌ ثَلاثُ كَلِماتٍ، وهِيَ: مَن رَجا اللّه‏َ تَعالى سَعِدَ، ومَن خافَ اللّه‏َ تَعالى أمِنَ، وَالهالِكُ المَغرورُ مَن رَجا غَيرَ اللّه‏ِ وخافَ سِواهُ. وعَلَى البابِ الثّاني مَكتوبٌ ثَلاثُ كَلِماتٍ: مَن أرادَ أن لا يَكونَ عُريانا يَومَ القِيامَةِ فَليَكسُ الجُلودَ العارِيَةَ فِي الدُّنيا، ومَن أرادَ أن لا يَكونَ عَطشانا يَومَ العَطَشِ فَليَسقِ العَطشانَ فِي الدُّنيا، ومَن أرادَ أن لا يَكونَ جائِعا فِي القِيامَةِ فَليُطعِمِ البُطونَ الجائِعَةَ فِي الدُّنيا. وعَلَى البابِ الثالِثِ مَكتوبٌ ثَلاثُ كَلِماتٍ: لَعَنَ اللّه‏ُ الكاذِبينَ، لَعَنَ اللّه‏ُ الباخِلينَ، لَعَنَ اللّه‏ُ الظّالِمينَ. وعَلَى البابِ الرّابِعِ مَكتوبٌ ثَلاثُ كَلِماتٍ: أذَلَّ اللّه‏ُ مَن أهانَ الإِسلامَ، أذَلَّ اللّه‏ُ مَن أهانَ أهلَ بَيتِ النَّبِيِّ، لَعَنَ اللّه‏ُ مَن أعانَ الظّالِمينَ عَلى ظُلمِ المَخلوقينَ. وعَلَى البابِ الخامِسِ مَكتوبٌ ثَلاثُ كَلِماتٍ: لا تَتَّبِعِ الهَوى فَإِنَّ الهَوى مُجانِبُ الإيمانِ، ولا تُكثِر مَنطِقَكَ فيما لا يَعنيكَ فَتَقنُطُ مِن رَحمَةِ اللّه‏ِ تَعالى، ولا تَكُن عَونا لِلظّالِمينَ. وعَلَى البابِ السّادِسِ مَكتوبٌ: أنَا حَرامٌ عَلى المُتَهَجِّدينَ، أنَا حَرامٌ عَلَى المُتَصَدِّقينَ، أنَا حَرامٌ عَلَى الصّائِمينَ. وعَلَى البابِ السّابِعِ مَكتوبٌ ثَلاثُ كَلِماتٍ: حاسِبوا أنفُسَكُم قَبلَ أن تُحاسَبوا، وَبِّخوا أنفُسَكُم قَبلَ أن تُوَبَّخوا، اُدعُوا اللّه‏َ عز و جل قَبلَ أن تَرِدوا عَلَيهِ ولا تَقدِرونَ عَلى ذلِكَ. ۱
پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: شبى كه مرا به آسمان بردند، جبرئيل عليه ‏السلام به من گفت: «من مأمورم كه بهشت و آتش را به تو نشان دهم». پس من بهشت و نعمت‏هاى آن را و آتش و عذاب دردناكى را كه در آن بود، مشاهده كردم. سپس درهاى جهنّم را ديدم. بر نخستين درِ آن، سه جمله نوشته شده بود، چنين: «آن كه به خداى بزرگ اميدوار باشد، به سعادت مى‏رسد. آن كه از خداى بزرگ بترسد، در امان است. تباه شده فريب خورده، كسى است كه به غير خدا اميدوار باشد و از غير او بترسد». بر درِ دوم نيز اين سه جمله نوشته شده بود: «هر كه مى‏خواهد در روز رستاخيز برهنه نباشد، بر بدن‏هاى برهنه در دنيا جامه بپوشاند. هر كه مى‏خواهد در روز تشنگى تشنه نباشد، در دنيا تشنه را سيراب كند. هر كه مى‏خواهد در روز رستاخيز گرسنه نباشد، در دنيا شكم‏هاى گرسنه را غذا دهد». بر درِ سوم، اين سه جمله نوشته شده بود: «لعنت خدا بر دروغگويان! لعنت خدا بر بخل‏ورزان! لعنت خدا بر ستمكاران!». بر درِ چهارم، اين سه جمله نوشته شده بود: «خدا خوار گردانَد كسى را كه اسلام را خوار مى‏كند! خدا خوار گردانَد كسى را كه اهل بيت پيامبر را خوار مى‏كند! خدا لعنت كند كسى را كه به ستمگران، در ستم كردن به مخلوقان، يارى مى‏رسانَد!». بر درِ پنجم، اين سه جمله نوشته شده بود: «پيروى هوس مكن؛ زيرا هوس، از ايمان به دور است. بيهوده بسيار سخن مگو؛ چرا كه از رحمت خداى بزرگ نوميد مى‏گردى. و ياور ستمگران مباش». بر درِ ششم، اين [سه جمله] نوشته شده بود: «من بر شب‏زنده‏داران، حرام هستم. من بر صدقه دهندگان، حرام هستم. من بر روزه‏گيران، حرام هستم». بر درِ هفتم، اين سه جمله نوشته شده بود: «به حساب خود برسيد، پيش از آن كه به حساب شما رسيده شود. خويشتن را سرزنش كنيد، پيش از آن كه مورد سرزنش شويد. خداى عز و جل را بخوانيد، پيش از آن كه نزد او بياييد و ديگر توان اين كار (خواندن خداوند) را نداشته باشيد».
۱.الفضائل: ص 128 عن ابن مسعود، بحارالأنوار: ج 8 ص 144 ح 7.

احادیث دیگر این موضوع

۸
امام زين العابدين عليه ‏السلام: آتش، هفت در دارد كه از يك درِ آن، فرعون و هامان و قارون وارد مى‏شوند. از يك درش مشركان و كافرانى داخل مى‏شوند كه چشم بر هم زدنى به خدا ايمان نياورده‏اند. از يك درش بنى اميّه داخل مى‏شوند و مختصّ آنان است و كسى ديگر با آنان از آن در، وارد نمى‏شود. و [دو در ديگر] درِ آتشِ زبانه‏زننده است و درِ دوزخ، و [ششمى] درِ سياه‏چال كه تا عمق آن، هفتاد سال راه است و هر بار كه پس از هفتاد سال در آن فروافتند، چنان فَوَرانى مى‏كند كه آنان را دو باره به بالاى آن پرتاب مى‏كند و اين نيز هفتاد سال طول مى‏كشد [تا به بالاى سياه‏چال برسند]. سپس بار ديگر در آن فرو مى‏افتند و باز هفتاد سال طول مى‏كشد تا به قعر آن برسند، و پيوسته و هميشه چنين خواهند بود و [در اين حالت،] جاويدان و ابدى مى‏مانند. از يك درِ ديگر [كه درِ هفتم است]، دشمنان ما و كسانى كه با ما مى‏جنگند و [كسانى كه] تنهايمان مى‏گذارند، داخل مى‏شوند. اين، بزرگ‏ترين و سوزان‏ترين درِ جهنّم است. شايد مراد از «ابواب» در اين جا، طبقات يا به تعبير درست‏تر، دَرَكات جهنّم باشد.