حدیث دربارهپناه جستن به خدا از آتش

عنه عليه ‏السلام: إنَّ القُرآنَ لا يُقرَأُ هَذرَمَةً ۱، ولكِن يُرَتَّلُ تَرتيلاً، فَإِذا مَرَرتَ بِآيَةٍ فيها ذِكرُ الجَنَّةِ فَقِف عِندَها وسَلِ اللّه‏َ عز و جل الجَنَّةَ، وإذا مَرَرتَ بِآيَةٍ فيها ذِكرُ النّارِ فَقِف عِندَها وتَعَوَّذ بِاللّه‏ِ مِنَ النّارِ. ۲

امام صادق عليه ‏السلام: قرآن را نبايد تند تند خواند؛ بلكه بايد شمرده و با درنگ، تلاوت كرد. هر گاه به آيه‏اى رسيدى كه در آن از بهشت ياد شده است، لختى [از تلاوت]دست نگه دار و از خداوند عز و جل بهشت را بخواه، و هر گاه به آيه‏اى رسيدى كه در آن از دوزخ ياد شده است، لختى دست نگه دار و از آتش به خدا پناه ببر.

۱.الهَذْرَمَة: السرعة في القراءة (مجمع البحرين: ج 3 ص 1869 «هذرم»).

۲.الكافي: ج 2 ص 617 ح 2 و ص 618 ح 5 وليس فيه «فإذا مررت بآية فيها ذكر الجنّة فقف عندها وسل اللّه‏ عز و جل الجنّة» وكلاهما عن عليّ بن أبي حمزة، مجمع البيان: ج 10 ص 569 نحوه، بحار الأنوار: ج 92 ص 216 ح 20.

کلیدواژه‌ها دوزخ تشویق به یاد کردن از جهنم و پناه بردن از آن به خدا پناه جستن به خدا از آتش

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: از عذاب قبر و از عذاب دوزخ، به خدا پناه ببريد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: خداوند، تعجّب مى‏كند از درخواستْ كننده‏اى كه غير بهشت را درخواست مى‏كند، و از عطا كننده‏اى كه براى غير خدا عطا مى‏كند، و از پناه برنده‏اى كه از غير آتش، [به خدا] پناه مى‏برد.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: به خدا پناه مى‏برم از حال و روز دوزخيان.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: به خدا پناه مى‏برم از آتش. واى بر اهل آتش!

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: بار خدايا! من از نادارى و از وسوسه سينه و از پراكندگى كار و از عذاب آتش، به تو پناه مى‏برم.

پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله: هيچ بنده‏اى نيست كه روزى هفت مرتبه بگويد: «از خدا بهشت را درخواست مى‏كنم و از آتش به او پناه مى‏برم»، مگر آن كه آتش مى‏گويد: اى پروردگار من! او را از من، در پناه خود بگير.

صحيح البخارى ـ به نقل از اَنَس ـ : پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله فراوان مى‏فرمود: خدايا، اى پروردگار ما! در دنيا به ما نيكى و در آخرت نيز نيكى عطا فرما، و ما را از عذاب آتش، نگاه دار.

صحيح البخارى ـ به نقل از ابو هريره ـ : پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله اين دعا را فراوان مى‏خواند: بار خدايا! به تو پناه مى‏برم از عذاب قبر، و از عذاب آتش، و از فتنه زندگى و مرگ، و از فتنه مسيح دجّال. او را به اين خاطر «مسيح» گفته‏اند كه در سراسر كره خاك، بجز مكّه و مدينه، سفر (مسح / سياحت) و در همه جا فتنه و اضلال مى‏كند و «دجّال» نيز به معناى فريبكار و دروغ پرداز است.