حدیث دربارهتهى دستان مهاجر

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إِنَّ أَوَّلَ ثُلَّةٍ تَدخُلُ الجَنَّةَ الفُقَراءُ المُهاجِرُونَ، الَّذِينَ تُتَّقى بِهِمُ المَكارِهُ. إِذا أُمِرُوا سَمِعُوا وَأَطاعُوا، وَإِن كانَت لِرَجُلٍ مِنهُم حاجَةٌ إِلَى السُّلطانِ لَم تُقضَ لَهُ حَتّى يَمُوتَ وَهِيَ فِي صَدرِهِ، وَإِنَّ اللّهَ تَعالى يَدعُو يَومَ القِيامَةِ الجَنَّةَ فَتَأتِي بِزُخرُفِها وَرِيِّها فَيَقُولُ: أَينَ عِبادِيَ الَّذِينَ قاتَلُوا فِي سَبِيلِ اللّهِ، وَقُتِلُوا وَأُوذُوا فِي سَبِيلِي، وَجاهَدُوا فِي سَبِيلِي؟! اُدخُلُوا الجَنَّةَ. فَيَدخُلُونَها بِغَيرِ حِسابٍ وَلا عَذابٍ، فَتَأتِي المَلائِكَةُ فَيَقُولُونَ: رَبَّنا نَحنُ نُسَبِّحُ لَكَ اللَّيلَ وَالنَّهارُ وَنُقَدِّسُ لَكَ، مَن هَؤُلاءِ الَّذِينَ آثَرتَهُم عَلَينا؟ فَيَقُولُ الرَّبُّ تَبارَكَ وَتَعالى: هؤُلاءِ الَّذِينَ قاتَلُوا فِي سَبِيلِي، وَأُوذُوا فِي سَبِيلِي. فَتَدخُلُ عَلَيهِمُ المَلائِكَةُ مِن كُلِّ بابٍ «سَلَـمٌ عَلَيْكُم بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ» ۱. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نخستين گروهى كه وارد بهشت مى شوند، تهى دستانِ مهاجرند؛ همانان كه سپر بلاهايند و هر گاه فرمان داده شوند، مى شنوند و اطاعت مى كنند، و اگر فردى از آنان را به سلطان نيازى افتد، نيازش برآورده نمى شود تا آن كه بميرد و آن نياز، همچنان در سينه او باشد. در روز قيامت، خداى بلندمرتبه بهشت را فرا مى خواند و بهشت با زيورها و نعمت هايش مى آيد. خداوند مى فرمايد: «كجايند آن بندگان من كه در راه خدا جنگيدند و در راه من، كشته شدند و رنج كشيدند، و در راه من، جهاد كردند؟! به بهشت وارد شويد» و آنان بدون حسابرسى و چشيدن عذابى، وارد آن مى شوند. پس فرشتگان مى آيند و مى گويند: پروردگارا! ما شب و روز، تو را تسبيح و تقديس مى گوييم. اينان كيستند كه بر ما ترجيحشان دادى؟ خداوندِ بزرگ و والا مى فرمايد: «اينان، كسانى هستند كه در راه من جنگيدند و در راه من، رنج و آزار ديدند». پس، فرشتگان از هر درى بر ايشان وارد مى شوند [و مى گويند:] «سلام بر شما كه شكيبايى كرديد! پس چه نيكوست فرجام [اين] سراى!» .
۱.الرعد: 24.
۲.المستدرك على الصحيحين: ج 2 ص 81 ح 2393، شعب الإيمان: ج 4 ص 28 ح 4259، تفسير الطبري: ج 3 الجزء 4 ص 216، تفسير ابن كثير: ج 4 ص 373 وفي الثلاثة الأخيرة «وزينتها» بدل «وريّها»، الفردوس: ج 1 ص 37 ح 73 وفيه صدره إلى «وهي في صدره» وكلّها عن عبد اللّه بن عمرو، كنز العمّال: ج 6 ص 480 ح 16635.

احادیث دیگر این موضوع

۲
مسند ابن حنبلـ به نقل از عبد اللّه بن عمرو بن عاصى ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «آيا مى دانيد نخستين كسانى كه از خلق خدا وارد بهشت مى شوند، كيستند؟». گفتند: خدا و پيامبرش داناترند. فرمود: «نخستين كسانى كه از خلق خدا كه وارد بهشت مى شوند، تهى دستان و مهاجران اند؛ همانان كه به واسطه ايشان، مرزها حمايت، و بلاها و ناملايمات، دفع مى شوند، و هر يك از آنها مى ميرد و حاجتش در سينه اش مى ماند و نمى تواند آن را برآورده سازد. پس، خداى عز و جل به هر شمار از فرشتگانش كه مى خواهد، مى فرمايد: نزد ايشان برويد و درودشان بگوييد. فرشتگان مى گويند: ما ساكنان آسمان تو و برگزيدگان تو از ميان آفريدگانت هستيم. آيا به ما دستور مى دهى كه نزد آنان برويم و سلامشان كنيم؟ خداوند مى فرمايد: آنان، بندگانى بودند كه مرا مى پرستيدند و هيچ چيزى را شريك من نمى گردانيدند. به واسطه آنها مرزها نگهدارى، و بلاها و ناملايمات، دفع مى شدند، و هر يك از آنها مى مُرد و حاجتش را همچنان در سينه اش داشت و نمى توانست آن را برآورده سازد. در اين هنگام، فرشتگان، نزد ايشان مى روند و از هر درى بر آنان وارد مى شوند [و مى گويند:] «سلام بر شما كه شكيبايى كرديد! پس چه نيكوست فرجام [اين]سراى!» .