حدیث دربارهتهى دستان مهاجر

صحيح مسلم عن ثوبان مولى النّبيّ صلى الله عليه و آله:كُنتُ قائِما عِندَ رَسُولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله، فَجاءَ حِبرٌ ۱ مِن أَحبارِ اليَهُودِ. فَقالَ: جِئتُ أَسأَلُكَ!. فَقالَ: سَل، فَقالَ اليَهُودِيُ: أَينَ يَكُونُ النّاسُ يَومَ تُبَدَّلُ الأَرضُ غَيرَ الأَرضِ وَالسَّماواتُ؟ فَقالَ رَسُولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: هُم فِي الظّلمَةِ دُونَ الجِسرِ. قالَ: فَمَن أَوَّلُ النّاسِ إِجازَةً؟ قالَ: فُقَراءُ المُهاجِرِينَ. ۲
صحيح مسلمـ به نقل از ثوبان، غلام آزاد شده پيامبر صلى الله عليه و آله ـ: نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ايستاده بودم كه يكى از علماى يهود آمد. و گفت: آمده ام كه از تو سؤال كنم.! پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «سؤال كن». يهودى گفت: روزى كه زمين و آسمان به زمين و آسمانى ديگر مبدّل مى شوند، مردم در كجايند؟ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «آنان در تاريكىِ زير پل [صراط] هستند». يهودى گفت: نخستين مردمانى كه عبور مى كنند، كيان اند؟ فرمود: «مهاجران تهى دست».
۱.حِبْر و حَبْر: العَالِم (لسان العرب: ج 4 ص 157 «حبر»).
۲.صحيح مسلم: ج 1 ص 252 ح 315، صحيح ابن حبّان: ج 16 ص 440 ح 7422، صحيح ابن خزيمة: ج 1 ص 116 ح 232، السنن الكبرى: ج 1 ص 261 ح 798، المعجم الكبير: ج 2 ص 93 ح 1414، حلية الأولياء: ج 1 ص 351.

احادیث دیگر این موضوع

۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نخستين گروهى كه وارد بهشت مى شوند، تهى دستانِ مهاجرند؛ همانان كه سپر بلاهايند و هر گاه فرمان داده شوند، مى شنوند و اطاعت مى كنند، و اگر فردى از آنان را به سلطان نيازى افتد، نيازش برآورده نمى شود تا آن كه بميرد و آن نياز، همچنان در سينه او باشد. در روز قيامت، خداى بلندمرتبه بهشت را فرا مى خواند و بهشت با زيورها و نعمت هايش مى آيد. خداوند مى فرمايد: «كجايند آن بندگان من كه در راه خدا جنگيدند و در راه من، كشته شدند و رنج كشيدند، و در راه من، جهاد كردند؟! به بهشت وارد شويد» و آنان بدون حسابرسى و چشيدن عذابى، وارد آن مى شوند. پس فرشتگان مى آيند و مى گويند: پروردگارا! ما شب و روز، تو را تسبيح و تقديس مى گوييم. اينان كيستند كه بر ما ترجيحشان دادى؟ خداوندِ بزرگ و والا مى فرمايد: «اينان، كسانى هستند كه در راه من جنگيدند و در راه من، رنج و آزار ديدند». پس، فرشتگان از هر درى بر ايشان وارد مى شوند [و مى گويند:] «سلام بر شما كه شكيبايى كرديد! پس چه نيكوست فرجام [اين] سراى!» .
مسند ابن حنبلـ به نقل از عبد اللّه بن عمرو بن عاصى ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «آيا مى دانيد نخستين كسانى كه از خلق خدا وارد بهشت مى شوند، كيستند؟». گفتند: خدا و پيامبرش داناترند. فرمود: «نخستين كسانى كه از خلق خدا كه وارد بهشت مى شوند، تهى دستان و مهاجران اند؛ همانان كه به واسطه ايشان، مرزها حمايت، و بلاها و ناملايمات، دفع مى شوند، و هر يك از آنها مى ميرد و حاجتش در سينه اش مى ماند و نمى تواند آن را برآورده سازد. پس، خداى عز و جل به هر شمار از فرشتگانش كه مى خواهد، مى فرمايد: نزد ايشان برويد و درودشان بگوييد. فرشتگان مى گويند: ما ساكنان آسمان تو و برگزيدگان تو از ميان آفريدگانت هستيم. آيا به ما دستور مى دهى كه نزد آنان برويم و سلامشان كنيم؟ خداوند مى فرمايد: آنان، بندگانى بودند كه مرا مى پرستيدند و هيچ چيزى را شريك من نمى گردانيدند. به واسطه آنها مرزها نگهدارى، و بلاها و ناملايمات، دفع مى شدند، و هر يك از آنها مى مُرد و حاجتش را همچنان در سينه اش داشت و نمى توانست آن را برآورده سازد. در اين هنگام، فرشتگان، نزد ايشان مى روند و از هر درى بر آنان وارد مى شوند [و مى گويند:] «سلام بر شما كه شكيبايى كرديد! پس چه نيكوست فرجام [اين]سراى!» .