تهى دستان مهاجر

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نخستين گروهى كه وارد بهشت مى شوند، تهى دستانِ مهاجرند؛ همانان كه سپر بلاهايند و هر گاه فرمان داده شوند، مى شنوند و اطاعت مى كنند، و اگر فردى از آنان را به سلطان نيازى افتد، نيازش برآورده نمى شود تا آن كه بميرد و آن نياز، همچنان در سينه او باشد. در روز قيامت، خداى بلندمرتبه بهشت را فرا مى خواند و بهشت با زيورها و نعمت هايش مى آيد. خداوند مى فرمايد: «كجايند آن بندگان من كه در راه خدا جنگيدند و در راه من، كشته شدند و رنج كشيدند، و در راه من، جهاد كردند؟! به بهشت وارد شويد» و آنان بدون حسابرسى و چشيدن عذابى، وارد آن مى شوند. پس فرشتگان مى آيند و مى گويند: پروردگارا! ما شب و روز، تو را تسبيح و تقديس مى گوييم. اينان كيستند كه بر ما ترجيحشان دادى؟ خداوندِ بزرگ

مسند ابن حنبلـ به نقل از عبد اللّه بن عمرو بن عاصى ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «آيا مى دانيد نخستين كسانى كه از خلق خدا وارد بهشت مى شوند، كيستند؟». گفتند: خدا و پيامبرش داناترند. فرمود: «نخستين كسانى كه از خلق خدا كه وارد بهشت مى شوند، تهى دستان و مهاجران اند؛ همانان كه به واسطه ايشان، مرزها حمايت، و بلاها و ناملايمات، دفع مى شوند، و هر يك از آنها مى ميرد و حاجتش در سينه اش مى ماند و نمى تواند آن را برآورده سازد. پس، خداى عز و جل به هر شمار از فرشتگانش كه مى خواهد، مى فرمايد: نزد ايشان برويد و درودشان بگوييد. فرشتگان مى گويند: ما ساكنان آسمان تو و برگزيدگان تو از ميان آفريدگانت هستيم. آيا به ما دستور مى دهى كه نزد آنان برويم و سلامشان كنيم؟ خداوند مى فرمايد: آنان،