حدیث دربارهكوفه

الإمام الباقر عليه السلام:مَسجِدُ كُوفانَ رَوضَةٌ مِن رِياضِ الجَنَّةِ. ۱

امام باقر عليه السلام:مسجد كوفان (كوفه)، باغى از باغ هاى بهشت است.

۱.الكافي: ج 3 ص 493 ح 9، تهذيب الأحكام: ج 3 ص 252 ح 691، المزار للمشهدي: ص 125 ح 6 كلّها عن أبي عبيده، روضة الواعظين: ص 450، بحار الأنوار: ج 100 ص 389 ح 13.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت باغ های بهشت کوفه

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:به مسجد كوفه از درِ بزرگ وارد شو؛ چرا كه اين مسجد، باغى از باغ هاى بهشت است.

امام صادق عليه السلام:نيكو مسجدى است مسجد كوفه! هزار پيامبر و هزار وصى، در آن، نماز خوانده اند، تنور [زمان توفان نوح] در محلّ آن جوشيد و كشتى [نوح]در آن جا ساخته شد. سمت راست آن، رضوان خداست، وسطش باغى از باغ هاى بهشت است و سمت چپش فريب است. گفته مى شود كه بازار كوفه در سمت چپ اين مسجد بوده است و فريب هم در بازار، صورت مى گيرد.

امام صادق عليه السلام:كوفه، باغى از باغ هاى بهشت است. قبر نوح و ابراهيم و قبر سيصد و هفتاد پيامبر و ششصد وصى، و قبر سالار اوصيا، امير مؤمنان عليه السلام، در آن است.

الكافىـ به نقل از هارون بن خارجه ـ: امام صادق عليه السلام به من فرمود: «اى هارون بن خارجه! تا مسجد كوفه، چه قدر فاصله دارى؟ يك ميل مى شود؟». گفتم: خير. فرمود: «پس همه نمازها را در آن مى خوانى؟». گفتم: خير. فرمود: «بدان كه اگر من در كنار آن بودم، اميد داشتم كه حتّى يك نمازم از آن مسجد فوت نشود. آيا مى دانى آن جا چه فضيلتى دارد؟ هيچ بنده شايسته و هيچ پيامبرى نبوده، مگر اين كه در مسجد كوفه نماز خوانده است. حتّى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در شبى كه خداوند، او را به معراج برد، جبرئيل به او گفت: مى دانى تو اكنون كجا هستى، اى پيامبر خدا؟ تو در برابر مسجد كوفه اى! پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: پس، از پروردگارم برايم اجازه بگير كه به آن بروم و در آن جا دو ركعت نماز بخوانم. و جبرئيل از خداوند، اجازه گرفت و خدا هم به او اجازه داد. سمت راست آن، باغى از باغ هاى بهشت است، وسطش باغى از باغ هاى بهشت است و عقب آن نيز باغى از باغ هاى بهشت است. يك نماز واجب در آن، با هزار نماز، برابرى مى كند و يك نماز مستحبّى در آن، با پانصد نماز، همسنگ است. نشستن در آن [حتّى] بدون تلاوت [قرآن] و گفتن ذكر، خود، عبادت است. اگر مردم مى دانستند كه چه ثواب هايى در اين مسجد است، خود را به آن مى رساندند، حتّى با خزيدن».