حدیث دربارهبه ياد بهشت بودن

سعد السعود:أَوحَى اللّهُ عز و جل إِلى داوودَ عليه السلام: يا أَيُّها الغَفُولُ! ما تَصنَعُ بِدُنيا يَدخُلُها الرَّجُلُ صَحِيحا وَيَرجِعُ سَقِيما وَيَخرُجُ فَيَحيا حَياتَهُ فَيُكَبَّلُ بِالحَدِيدِ وَالأَغلالِ وَيَخرُجُ الرَّجُلُ صَحِيحا فَيُرَدُّ قَتِيلاً. وَيْحَكُم! لَو رَأَيتُمُ الجَنَّةَ وَما أَعدَدتُ فِيها لِأَولِيائِي مِنَ النَّعِيمِ لَما ذُقتُم دَواءَها لِشَهوَةٍ ۱. أَينَ المُشتاقُونَ إِلى لَذِيدِ ۲ الطَّعامِ وَالشَّرابِ؟ أَينَ الَّذِينَ جَعَلُوا مَعَ الضِّحكِ بُكاءً؟ أَينَ الَّذِينَ هَجَمُوا عَلى مَساجِدِي فِي الصَّيفِ وَالشِّتاءِ؟ ۳

سعد السعود:خداى عز و جل به داوود عليه السلام وحى فرمود كه: «اى بى خبر! از دنيا چه مى خواهى كه آدمى، تن درست به آن وارد مى شود و بيمار باز مى گردد و بيرون مى رود و به زندگى خود ادامه مى دهد و به كُنده و زنجير بسته مى شود، و آدمى سالم [از خانه]بيرون مى رود و كشته باز مى گردد؟ واى بر شما! اگر بهشت و نعمت هايى را كه در آن براى دوستانم آماده ساخته ام، ديده بوديد، هرگز طعم شهوتى را نمى چشيديد. كجايند مشتاقانِ خوردنى ها و نوشيدنى هاى لذيد؟ كجايند آنان كه در كنار خنده، گريه كردند؟ كجايند آنان كه در تابستان و زمستان، به مسجدهاى من هجوم آوردند؟».

۱.هكذا في الطبعة المعتمدة، والظاهر أنّ الصواب: «لَماذقتم ذوقا بشهوة»، كما في بعض النسخ (راجع: هامش بحار الأنوار: ج 14 ص 45).

۲.في المصدر: «إلى أزيد»، والتصويب من بحار الأنوار.

۳.سعد السعود: ص 48، بحار الأنوار: ج 14 ص 45.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت تشویق به طلبیدن بهشت به یاد بهشت بودن

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دو امر بزرگ را از ياد نبريد: بهشت و دوزخ را.

امام زين العابدين عليه السلام:حسن بن على بن ابى طالب عليه السلام. هر گاه به نماز مى ايستاد، بدنش در پيشگاه پروردگارش به لرزه مى افتاد و هر گاه از بهشت و دوزخ ياد مى كرد، مانند مارگزيده به خود مى لرزيد و از خداى بزرگ، بهشت مى طلبيد و از آتش به او پناه مى برد.

امام باقر عليه السلام:از بزرگى خدا، هر چه خواستيد، ياد كنيد؛ امّا هر چه از آن ياد كنيد، باز بزرگى خدا، بزرگ تر از آن است، و از آتش دوزخ، هر چه خواستيد، بگوييد؛ ولى هر چه از آن بگوييد، باز آتش دوزخ، سخت تر از آن است، و از بهشت، هر چه خواستيد، بگوييد؛ امّا هر چه از آن بگوييد، باز بهشت، برتر از آن است.

امام صادق عليه السلام:حقّ تلاوت [قرآن]، آن است كه هنگام ياد شدن از بهشت و دوزخ، درنگ شود. اوّلى را طلب كند و از دومى به خدا پناه برَد.

مصباح الشريعةـ در آنچه به امام صادق عليه السلام نسبت داده شده است ـ: روايت شده است كه يحيى بن زكريّا عليه السلام در طول شب، در باره بهشت و دوزخ مى انديشيد و به خاطر اين دو، شب هايش را بيدار مى ماند و خوابش نمى گرفت، و چون صبح مى شد، مى گفت: بار خدايا! به كجا مى توان گريخت؟ و در كجا آرام مى توان گرفت؟ بار خدايا! به تو.