حدیث دربارهبه ياد بهشت بودن

الإمام الصادق عليه السلام:حَقُّ التِّلاوَةِ الوُقُوفُ عِندَ ذِكرِ الجَنَّةِ وَالنّارِ، يَسأَلُ فِي الأُولى، وَيَستَجِيرُ مِنَ الأُخرى. ۱

امام صادق عليه السلام:حقّ تلاوت [قرآن]، آن است كه هنگام ياد شدن از بهشت و دوزخ، درنگ شود. اوّلى را طلب كند و از دومى به خدا پناه برَد.

۱.التبيان في تفسير القرآن: ج 1 ص 442، تفسير العيّاشي: ج 1 ص 57 ح 84 عن أبي بصير وليس فيه ذيله من «يسأل.»، مجمع البيان: ج 1 ص 375 وفيه «يستعيذ» بدل «يستجير»، تفسير جوامع الجامع: ج 1 ص 76، بحار الأنوار: ج 92 ص 214 ح 12.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت تشویق به طلبیدن بهشت به یاد بهشت بودن

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دو امر بزرگ را از ياد نبريد: بهشت و دوزخ را.

امام زين العابدين عليه السلام:حسن بن على بن ابى طالب عليه السلام. هر گاه به نماز مى ايستاد، بدنش در پيشگاه پروردگارش به لرزه مى افتاد و هر گاه از بهشت و دوزخ ياد مى كرد، مانند مارگزيده به خود مى لرزيد و از خداى بزرگ، بهشت مى طلبيد و از آتش به او پناه مى برد.

امام باقر عليه السلام:از بزرگى خدا، هر چه خواستيد، ياد كنيد؛ امّا هر چه از آن ياد كنيد، باز بزرگى خدا، بزرگ تر از آن است، و از آتش دوزخ، هر چه خواستيد، بگوييد؛ ولى هر چه از آن بگوييد، باز آتش دوزخ، سخت تر از آن است، و از بهشت، هر چه خواستيد، بگوييد؛ امّا هر چه از آن بگوييد، باز بهشت، برتر از آن است.

سعد السعود:خداى عز و جل به داوود عليه السلام وحى فرمود كه: «اى بى خبر! از دنيا چه مى خواهى كه آدمى، تن درست به آن وارد مى شود و بيمار باز مى گردد و بيرون مى رود و به زندگى خود ادامه مى دهد و به كُنده و زنجير بسته مى شود، و آدمى سالم [از خانه]بيرون مى رود و كشته باز مى گردد؟ واى بر شما! اگر بهشت و نعمت هايى را كه در آن براى دوستانم آماده ساخته ام، ديده بوديد، هرگز طعم شهوتى را نمى چشيديد. كجايند مشتاقانِ خوردنى ها و نوشيدنى هاى لذيد؟ كجايند آنان كه در كنار خنده، گريه كردند؟ كجايند آنان كه در تابستان و زمستان، به مسجدهاى من هجوم آوردند؟».

مصباح الشريعةـ در آنچه به امام صادق عليه السلام نسبت داده شده است ـ: روايت شده است كه يحيى بن زكريّا عليه السلام در طول شب، در باره بهشت و دوزخ مى انديشيد و به خاطر اين دو، شب هايش را بيدار مى ماند و خوابش نمى گرفت، و چون صبح مى شد، مى گفت: بار خدايا! به كجا مى توان گريخت؟ و در كجا آرام مى توان گرفت؟ بار خدايا! به تو.