حدیث دربارهخشنودى خداى سبحان

تنبيه الغافلين:در خبرى آمده است كه خداى بلندمرتبه، به فرشتگانش مى فرمايد: «از دوستانم پذيرايى كنيد». پس خوراكى هاى رنگارنگ آورده مى شود و دوستان خدا از هر لقمه اى لذّتى متفاوت با لقمه ديگر مى برند و چون از خوردنْ دست مى كشند، خداى بلندمرتبه مى فرمايد: «به بندگانم بنوشانيد». پس نوشيدنى هايى آورده مى شود و آنان از هر نوشيدنى، لذّتى متفاوت با ديگرى مى برند و چون از نوشيدنْ دست مى كشند، خداى بلندمرتبه به ايشان مى فرمايد: «منم پروردگار شما. به وعده ام با شما عمل كردم. پس اينك از من بخواهيد تا به شما عطا كنم». دوستان خدا دو يا سه بار مى گويند: پروردگارا! خشنودى ات را از تو مى خواهيم. پس خداى بلندمرتبه مى فرمايد: «از شما خشنود شدم و افزون بر اين هم دارم. امروز، شما را به كرامتى بزرگ تر از همه اينها مفتخر مى سازم». آن گاه پرده كنار زده مى شود و آنان تا آن گاه كه خدا بخواهد، به او مى نگرند. سپس برايش به خاك مى افتند و تا آن گاه كه خدا بخواهد، همچنان در سجده خواهند بود. سپس به آنان مى فرمايد: «سرهايتان را بلند كنيد. اين جا، جاى عبادت نيست». پس هر نعمتى را كه در آن به سر مى بردند، از ياد مى برند و نگريستن به او، برايشان از همه نعمت ها خوش تر است. سپس بر مى گردند و از زير عرش، بادى بر تپّه اى از مشك سفيد، وزيدن مى گيرد و آن را بر سر آنها و پيشانى اسبانشان مى پاشد، و چون به نزد كسان خويش باز گردند، همسرانشان آنان را زيباتر و نورانى تر از زمانى مى بينند كه تركشان كرده بودند. پس همسرانشان به آنان مى گويند: زيباتر از آنچه بوديد، باز گشته ايد!