حدیث دربارهآوازخوانى براى بهشتيان

تفسير القمِّي عن عاصم بن حميد عن الإمام الصّادق عليه السلام، قال:. قُلتُ: جُعِلتُ فِداكَ، هَل فِي الجَنَّةِ غِناءٌ؟ قالَ: إِنَّ فِي الجَنَّةِ شَجَرَةً يُأمَرُ رِياحُها فَتَهُبُّ، فَتَضرِبُ تِلكَ الشَّجَرَةُ بِأَصواتٍ لَم يَسمَعِ الخَلائِقُ مِثلَها حُسنا ـ ثُمَّ قالَ: ـ هذا عِوَضٌ لِمَن تَرَكَ السَّماعَ لِلغِناءِ فِي الدُّنيا مِن مَخافَةِ اللّهِ. ۱

تفسير القمّىـ به نقل از عاصم بن حميد ـ: به امام صادق صلى الله عليه و آله گفتم: قربانت گردم! آيا در بهشت، آوازخوانى هست؟ فرمود: «در بهشت، درختى است كه به بادها دستور داده مى شود و وزيدن مى گيرند. پس آن درخت، آهنگى مى زند كه خلايق، آهنگى به زيبايىِ آن نشنيده اند». سپس فرمود: «اين عوض براى كسى است كه در دنيا از ترس خداوند، گوش كردن به آوازخوانى را ترك كرده است».

۱.تفسير القمّي: ج 2 ص 170، بحار الأنوار: ج 8 ص 127 ح 27.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت ویژگی های بهشت آوازخوانی برای بهشتیان

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حوريان، در بهشت، آوازمى خوانند.

الدرّ المنثورـ به نقل از ابو هريره ـ: مردى گفت: اى پيامبر خدا! من مردى هستم كه آواز خوش را دوست مى دارم. آيا در بهشت، آواز خوش هست؟ فرمود: «آرى، سوگند به آن كه جانم در دست اوست. خداوند به درختى از درختان بهشت، وحى مى فرمايد كه: براى بندگانم كه پرداختن به عبادت و ذكر من، آنان را از نواختن عود و نى باز داشته بود، آواز بخوان و آن درخت، با چنان آوازى به تسبيح و تقديس پروردگار مى پردازد كه خلايق، مانند آن را نشنيده اند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر بنده اى كه وارد بهشت شود، بر بالين او و در پايين پايش، دو حورى مى نشينند و با خوش ترين صدا برايش آواز مى خوانند، چنان كه جن و انس، آن را مى شنوند. آن، ساز و آواز شيطان نيست؛ بلكه تمجيد و تقديس خداست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در بهشت، درختى است كه تنه اش از طلا و شاخه هايش از زبرجد و مرواريد است. بر اين درخت، بادى وزيدن مى گيرد و چنان صدايى از آن بر مى خيزد كه شنوندگان هرگز صدايى لذّت بخش تر از آن نشنيده اند.

امام رضا عليه السلام:هر كس خود را از غنا دور كند، در بهشت، درختى هست كه خداوند عز و جل دستور مى دهد بادها آن را به حركت در مى آورند و آوازى از آن به گوش مى رسد كه تا كنون همانند آن را نشنيده است. هر كه از غنا دورى نكند، آن را نمى شنود.