خانه
کتابها
احادیث
معصومین(ع)
جستجو...
ورود
ثبتنام
خانه
کتابها
بهشت و دوزخ ج ۱
موضوعات
آوازخوانى براى بهشتيان
253. حوريان، در بهشت، آوازمى خوانند.
حدیث درباره
آوازخوانى براى بهشتيان
بهشت و دوزخ ج ۱، ص ۲۲۳، ح ۲۵۳
پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله
آوازخوانى براى بهشتيان
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:
إِنَّ الحُورَ العِينَ فِي الجَنَّةِ يُغَنِّينَ.
۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:
حوريان، در بهشت، آوازمى خوانند.
۱.
التاريخ الكبير: ج 7 ص 16 الرقم 70، المعجم الأوسط: ج 6 ص 312 ح 6497، تفسير ابن كثير: ج 8 ص 12 كلّها عن أنس.
کلیدواژهها
بهشت
نام های بهشت
ویژگی های بهشت
آوازخوانی برای بهشتیان
احادیث دیگر این موضوع
۵
الدرّ المنثورـ به نقل از ابو هريره ـ: مردى گفت: اى پيامبر خدا! من مردى هستم كه آواز خوش را دوست مى دارم. آيا در بهشت، آواز خوش هست؟ فرمود: «آرى، سوگند به آن كه جانم در دست اوست. خداوند به درختى از درختان بهشت، وحى مى فرمايد كه: براى بندگانم كه پرداختن به عبادت و ذكر من، آنان را از نواختن عود و نى باز داشته بود، آواز بخوان و آن درخت، با چنان آوازى به تسبيح و تقديس پروردگار مى پردازد كه خلايق، مانند آن را نشنيده اند».
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر بنده اى كه وارد بهشت شود، بر بالين او و در پايين پايش، دو حورى مى نشينند و با خوش ترين صدا برايش آواز مى خوانند، چنان كه جن و انس، آن را مى شنوند. آن، ساز و آواز شيطان نيست؛ بلكه تمجيد و تقديس خداست.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در بهشت، درختى است كه تنه اش از طلا و شاخه هايش از زبرجد و مرواريد است. بر اين درخت، بادى وزيدن مى گيرد و چنان صدايى از آن بر مى خيزد كه شنوندگان هرگز صدايى لذّت بخش تر از آن نشنيده اند.
تفسير القمّىـ به نقل از عاصم بن حميد ـ: به امام صادق صلى الله عليه و آله گفتم: قربانت گردم! آيا در بهشت، آوازخوانى هست؟ فرمود: «در بهشت، درختى است كه به بادها دستور داده مى شود و وزيدن مى گيرند. پس آن درخت، آهنگى مى زند كه خلايق، آهنگى به زيبايىِ آن نشنيده اند». سپس فرمود: «اين عوض براى كسى است كه در دنيا از ترس خداوند، گوش كردن به آوازخوانى را ترك كرده است».
امام رضا عليه السلام:هر كس خود را از غنا دور كند، در بهشت، درختى هست كه خداوند عز و جل دستور مى دهد بادها آن را به حركت در مى آورند و آوازى از آن به گوش مى رسد كه تا كنون همانند آن را نشنيده است. هر كه از غنا دورى نكند، آن را نمى شنود.
اولین حدیث
موضوع
حدیث 254