حدیث دربارهدرخت طوبا

الدرّ المنثورـ به نقل از فرقد سبخى ـ: خداوند در انجيل به عيسى بن مريم عليه السلام وحى فرمود كه: «اى عيسى! در كار من، جدّى باش و آن را به شوخى مگير و سخنم را بشنو و فرمانم را اطاعت كن. اى پسر آن باكره پاك دامن! من تو را بدون پدر آفريدم و تو و مادرت را نشانه اى [از قدرت خويش] براى جهانيان قرار دادم. پس فقط مرا بندگى كن و بر من توكّل نماى و كتاب را با قدرت بگير». عيسى عليه السلام گفت: اى پروردگار من! كدام كتاب را با قدرت بگيرم؟ فرمود: «كتاب انجيل را با نيرو بگير و آن را براى سريانيان، بيان كن و آنان را آگاه گردان كه منم خداى يگانه و معبودى جز من نيست، زنده پايدارم و نوآفرين و پاينده اى هستم كه هرگز از ميان نمى رود. پس [به آنان بگو:] به خدا و فرستاده او، پيامبرى كه در آخرزمان مى آيد، ايمان آوريد و او را تصديق كنيد و از او پيروى نماييد؛ از همان صاحب اُشتر و زره و چوب دستى و تاج، درشت چشمِ ابرو پيوسته، صاحب كسا؛ همو كه نسلش از بانويى خجسته است» يعنى خديجه. [و افزود:] «اى عيسى! براى او خانه اى است از مرواريد آبدارِ پيوند خورده به طلا، كه در آن، هيچ گزند و رنجى نمى رسد، و يك دختر دارد» يعنى فاطمه عليهاالسلام «و براى آن دختر، دو پسر است كه هر دو به شهادت مى رسند» يعنى حسن و حسين عليهماالسلام. «طوبا، از آنِ كسى كه سخن او را بشنود و زمانش را دريابد و در روزگار او به سر برد!». عيسى عليه السلام گفت: پروردگارا! طوبا چيست؟ فرمود: «درختى است در بهشت كه من با دستان خويش، آن را كاشته ام و فرشتگانم را در آن، سُكنا داده ام. ريشه اش از رضوان است و آبش از [چشمه]تسنيم».