حدیث دربارهدرخت طوبا
الإمام الصادق عليه السلام:إِنَّ المُؤمِنَ إِذا لَقِيَ أَخاهُ وَتَصافَحا ۱ لَم تَزَلِ الذُّنُوبُ تَتَحاتُّ ۲ عَنهُما ماداما مُتَصافِحَينِ كَتَحاتِّ الوَرَقِ عَنِ الشَّجَرِ، فَإِذا افتَرَقا قالَ مَلَكاهُما: جَزاكُما اللّهُ خَيرا عَن أَنفُسِكُما، فَإِنِ التَزَمَ كُلُّ واحِدٍ مِنهُما صاحِبَهُ ناداهُما مُنادٍ: طُوبى لَكُما وَحُسنُ مَآبٍ. وَطُوبى شَجَرَةٌ فِي الجَنَّةِ، أَصلُها فِي دارِ أَميرِ المُؤمِنِينَ، وَفَرعُها فِي مَنازِلِ أَهلِ الجَنَّةِ، فَإِذا افتَرَقا ناداهُما مَلَكانِ كَرِيمانِ: أَبشِرا يا وَلِيَّيِ اللّهِ بِكَرامَةِ اللّهِ وَالجَنَّةُ مِن وَرائِكُما. ۳
امام صادق عليه السلام:مؤمن، هر گاه به برادرش برسد و با هم دست دهند، تا زمانى كه دست در دست يكديگر دارند، گناهانشان همانند ريختن برگ درخت، فرو مى ريزد و آن گاه كه از هم جدا شوند، دو فرشته آنها مى گويند: «خداوند به شما دو تن، سزاى نيك دهد!». پس اگر يكديگر را در آغوش كشند، منادى اى ندا مى دهد كه: «طوبا براى شماست و چه خوش بازگشتگاهى است!» ـ و طوبا، درختى است در بهشت كه ريشه اش در خانه امير مؤمنان عليه السلام و شاخه هايش در منازل بهشتيان است ـ و چون از هم جدا شوند، دو فرشته گرامى به آنان ندا مى دهند كه: «مژده باد شما دو دوست خدا را به كرامت خدا! بهشت، پيش روى شماست!».