حدیث دربارهبهشتِ برزخ

الكافي عن أبي ولّاد الحنّاط عن الإمام الصادق عليه السلام، قال:قُلتُ لَهُ: جُعِلتُ فِداكَ، يَروونَ أنَّ أرواحَ المُؤمِنينَ في حَواصِلِ طُيورٍ خُضرٍ حَولَ العَرشِ؟ فَقالَ: لا، المُؤمِنُ أكرَمُ عَلَى اللّهِ مِن أن يَجعَلَ روحَهُ في حَوصَلَةِ طَيرٍ، ولكِن في أبدانٍ كَأَبدانِهِم. ۱

الكافىـ به نقل از ابو ولّاد حنّاط ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم: فدايت شوم! روايت مى كنند كه ارواح مؤمنان [پس از مرگ]، در چينه دان هاى پرندگان سبزرنگِ پيرامون عرش، قرار مى گيرند؟ فرمود: «خير. مؤمن در نزد خدا، گرامى تر از آن است كه روحش در چينه دان پرنده اى قرار داده شود؛ بلكه در كالبدهايى همانند كالبدهاى خودِ آنان قرار مى گيرد».

۱.الكافي: ج 3 ص 244 ح 1، بحار الأنوار: ج 6 ص 268 ح 119.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت معانی بهشت در قرآن بهشت برزخ

احادیث دیگر این موضوع

المعجم الأوسطـ به نقل از ابو هريره ـ: با پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در تشييع جنازه اى شركت كرديم. ايشان [در قبرستان]كنار قبر نشست و فرمود: «هيچ روزى بر اين قبر نمى آيد، مگر آن كه با صدايى گويا و رسا بانگ مى زند: اى پسر آدم! چگونه مرا فراموش كرده اى؟! آيا نمى دانى كه من خانه تنهايى و خانه غربت و خانه وحشت و خانه كِرم ها و خانه [فشار و] تنگى هستم، مگر براى آن كسى كه خداوند، مرا بر او فراخ گرداند؟!». پيامبر صلى الله عليه و آله سپس فرمود: «قبر، باغى از باغ هاى بهشت، يا گودالى از گودال هاى آتش است».

امام باقر عليه السلامـ در باره اين سخن خداوند: «و آنان كه پيشى مى گيرند، پيشى گرفتنى» ـ: يعنى: جان هاى مؤمنان، به سوى بهشت پيشى مى گيرند، چنان كه در دنيا پيشى مى گرفتند، و جان هاى كافران، به سوى آتش پيشى مى گيرند، چنان كه در دنيا پيشى مى گرفتند.

امام صادق عليه السلام:اين دو آيه در باره دوستان ما و دشمنان ما، نازل شده است: «و امّا اگر از مقرّبان باشد، در آسايش و راحت خواهد بود» ، يعنى در قبرش، و «در بهشت پُر ناز و نعمت» ، يعنى در آخرت. «و امّا اگر از دروغ زنانِ گم راه باشد، پس با آبى جوشان پذيرايى خواهد شد» ، يعنى در قبرش، «و فرجامش، افتادن در جهنّم است» ، يعنى در آخرت.

امام صادق عليه السلام:ارواح مؤمنان [پس از مرگ]، در درختى بهشتى جاى مى گيرند و از غذاى آن مى خورند و از نوشيدنىِ آن مى نوشند و مى گويند: «پروردگارا! قيامت را براى ما بر پاى دار و آنچه را به ما وعده داده اى، تحقّق بخش و آخرين كسانِ ما را به اوّلين كسانِ ما [در بهشت] ملحق گردان».

امام صادق عليه السلام:قبر، هر روز، اين سخنان را مى گويد: من، خانه غربتم. من، خانه تنهايى ام. من، خانه كِرم هايم. من، گورم. من، باغى از باغ هاى بهشت و يا گودالى از گودال هاى آتشم.

تفسير القمّى:سخن خدا كه: «و در آن جا هر صبح و شام، روزى شان آماده است» ، يعنى در بهشت هاى دنيا كه ارواح مؤمنان به آن جا منتقل مى شوند. در بهشت هاى جاويدان، صبح و شامى نيست. [در باره] سخن خدا كه: «فراپيش آنان، برزخى است، تا روزى كه برانگيخته شوند» ، امام صادق عليه السلام فرمود: «برزخ، همان قبر است و آن، پاداش و كيفرى است در فاصله ميان دنيا و آخرت». دليل ديگر آن نيز اين سخن امام كاظم عليه السلام است كه: «به خدا سوگند، تنها ترس و نگرانى براى شما، از برزخ است». [در باره] سخن خداى عز و جل كه: «هرگز كسانى را كه در راه خدا كشته شده اند، مرده مپندار؛ بلكه زنده اند و نزد پروردگارشان روزى داده مى شوند. به آنچه خدا از فضل خود به ايشان عطا كرده است، شادمان اند و به كسانى كه پىِ ايشان اند و هنوز به آنان نپيوسته اند، مژده مى دهند، كه نه بيمى بر ايشان است و نه اندوهگين مى شوند» ، امام صادق عليه السلام فرمود: «به خدا سوگند، آنان در بهشت، به مؤمنانى كه در دنيايند و هنوز به ايشان نپيوسته اند، مژده مى دهند».