حدیث دربارهعِلباء

تهذيب الأحكام عن الحسين بن سعيد، عن محمد بن أبي عمير عن الحكم بن علباء الأسدي:وُلِّيتُ البَحرينَ فَأَصَبتُ بِها مالاً كَثيرا، فَأَنفَقتُ وَاشتَرَيتُ ضِياعا كَثيرَةً، وَاشتَرَيتُ رَقيقا وَاُمَّهاتِ أولادٍ، ووُلِدَ لي، ثُمَّ خَرَجتُ إلى مَكَّةَ فَحَمَلتُ عِيالي واُمَّهاتِ أولادي ونِسائي، وحَمَلتُ خُمسَ ذلِكَ المالِ، فَدَخَلتُ عَلى أبي جَعفَرٍ عليه السلام فَقُلتُ لَهُ: إنّي وُلّيتُ البَحرَينَ فَأَصَبتُ بِها مالاً كَثيرا، وَاشتَرَيتُ مَتاعا، وَاشتَرَيتُ رَقيقا، وَاشتَرَيتُ اُمَّهاتِ أولادٍ، ووُلِدَ لي وأنفَقتُ، وهذا خُمسُ ذلِكَ المالِ، وهؤُلاءِ اُمَّهاتُ أولادي ونِسائي قَد أتَيتُكَ بِهِ. فَقالَ: أما إنَّهُ كُلَّهُ لَنا، وقَد قَبِلتُ ما جِئتَ بِهِ، وقَد حَلَّلتُكَ مِن اُمَّهاتِ أولادِكَ ونِسائِكَ وما أنفَقتَ، وضَمِنتُ لَكَ عَلَيَّ وعَلى أبِيَ الجَنَّةَ. ۱
تهذيب الأحكام ـ به نقل از حسين بن سعيد، از محمّد بن ابى عمير، از حكم بن عِلباء اسدى ـ:والى بحرين شدم و مال فراوانى به دست آوردم. مقدارى را انفاق كردم و املاك بسيارى خريدم و نيز تعدادى غلام و كنيز خريدم. يكى از كنيزانم برايم بچّه اى آورد. آن گاه به مكّه رفتم و عائله و كنيزان و زن هايم را هم با خود بردم و يك پنجمِ مالم را هم با خود بردم. خدمت امام باقر عليه السلام رسيدم و به ايشان گفتم: من والى بحرين شدم و مال فراوانى به دست آوردم. اجناسى خريدم و غلام و كنيز خريدم و يكى از كنيزانم برايم بچّه اى آورد. مقدارى را نيز انفاق كردم و اين هم يك پنجمِ مالم است و اينان، كنيزان و زنانم هستند كه خدمت شما آورده ام. فرمود: «همه آنها مال ماست. هر چه آورده اى، مى پذيرم و كنيزان و زنانت و هر چه را بخشيده اى، حلال مى كنم. خودم و پدرم، عهده دار مى شويم كه بهشت را برايت تضمين كنيم».
۱.تهذيب الأحكام: ج 4 ص 137 ح 385، الاستبصار: ج 2 ص 58 ح 190، وسائل الشيعة: ج 4 ص 368 ح 12640.

احادیث دیگر این موضوع

۳
الاُصول الستّة عشر ـ به نقل از ابو بصير ـ:بر عِلباء (فرزند دَرّاع اسدى) وارد شدم، در حالى كه بيمار بود. گفت: اى ابو بصير! احساس كردم كه امام باقر عليه السلام در نقل هاى گوناگون اين حديث، برخى امام صادق عليه السلام، برخى امام باقر عليه السلام و برخى ديگر، حكم بن علباء از امام باقر عليه السلام نقل كرده اند. بر اساس كتاب هاى رجال، علباء، در زمان امام صادق عليه السلام از دنيا رفته است و از آن جا كه اين قضيّه مربوط به حال احتضار علباء است، نقل از امام باقر عليه السلام، اشتباه است و بايد از امام صادق عليه السلام باشد، چنان كه در معجم رجال الحديث (ج 11 ص 180 ـ 181) به اين مطلب اشاره شده است. نيز آنچه در نقل، «حكم بن علباء» آمده، تصحيف «حكم عن علباء» است، چنان كه مير داماد به آن تصريح كرده است. بنا بر اين، تكرار اين واقعه براى علباء و يا اتّفاق آن، هم براى خود علباء و هم براى فرزندش بعيد است. بهشت را برايم تضمين نمود. گفتم: برايت بهشت را تضمين نمود؟ گفت: آرى، به خدا. پس از آن ماجرا رفتم تا به خدمت امام باقر عليه السلام رسيدم. اوّلين چيزى كه پس از ديدن من فرمود، پرسيد: «عِلباء مُرد؟». گفتم: آرى، به خدا. فرمود: «به تو چه گفت؟». گفتم: به من گفت كه شما بهشت را برايش تضمين كرده ايد. فرمود: «به خدا سوگند، راست گفته است».