خانه
کتابها
احادیث
معصومین(ع)
جستجو...
ورود
ثبتنام
خانه
کتابها
اهل بیت در قرآن و حدیث ج ۱
موضوعات
آگاهترين مردم
389. هر چه از اين خانه صادر نشده باشد با…
حدیث درباره
آگاهترين مردم
اهل بیت در قرآن و حدیث ج ۱، ص ۲۶۷، ح ۳۸۹
امام باقر علیهالسلام
آگاهترين مردم
الإمام الباقر عليه السلام:
كُلُّ ما لَم يَخرُج مِن هذَا البَيتِ فَهُوَ باطِلٌ
۱
.
امام باقر عليه السلام:
هر چه از اين خانه صادر نشده باشد باطل است.
۱.
مختصر بصائر الدرجات: 62، بصائر الدرجات: 511 / 21 كلاهما عن فضيل بن يسار.
کلیدواژهها
علم اهل بیت
ویژگیهای علمی اهل بیت
آگاهترین مردم
احادیث دیگر این موضوع
۸
پيامبرخدا صلى الله عليه و آله:من دو چيز در ميان شما مى نهم كه اگر به آن دو چنگ زنيد هرگز گمراه نشويد: كتاب خداوند عزّوجل و اهل بيت من كه همان عترت من است. اى مردم! گوش كنيد، به من خبر رسيده است كه در كنار حوض كوثر بر من وارد خواهيد شد و من پيرامون اين كه با اين دو امر سترگ چه كرديد از شما پرسش خواهم كرد. اين دو امر سترگ، كتاب خداوند والانام و اهل بيت من است، پس از آنها پيشى نگيريد كه نابود مى شويد و به آنها نياموزيد كه داناتر از شمايند.
پيامبرخدا صلى الله عليه و آله:آگاه باشيد كه نيكان خاندان من و پاك ترين هاى تبار من، در كوچكى خردمندترين مردم و در بزرگى داناترين ايشان هستند، پس به آنها نياموزيد كه داناتر از شمايند. آنها شما را از درِ هدايت بيرون نمى برند و به درِ گمراهى واردتان نمى سازند.
امام على عليه السلام:اصحاب سرّ از اصحاب محمّد صلى الله عليه و آله مى دانند كه ايشان صلى الله عليه و آله فرموده است: من و خاندانم پاك هستيم، پس از آنها پيشى نگيريد كه گمراه شويد و از آنها عقب هم نمانيد كه بلغزيد و با آنها به مخالفت برنخيزيد كه نادانى يابيد و به آنها نياموزيد كه آنها از شما داناتر هستند، آنها داناترين مردم هستند در بزرگى و خردمندترين آنها در خردى.
جابر بن يزيدـ در حديثى طولانىـ: جابر بن عبداللّه انصارى بر على بن الحسين عليه السلام وارد شد و در حالى كه ايشان عليه السلامبا جابر بن عبداللّه سخن مى گفت ناگاه محمّد بن علىّ الباقر عليه السلام از نزد زنانش بيرون آمد و زلف امام كه هنوز جوان بود به چشم مى خورد. هنگامى كه جابر او را ديد پيكرش به لرزه افتاد و موى بر بدنش راست گرديد و اندكى بدو نگريست، سپس به او گفت: رو به من كن جوان. و او به طرف جابر رو كرد. سپس به او گفت: برگرد و او برگشت. جابر گفت: به خداى كعبه سوگند، شكل و شمائل پيامبر صلى الله عليه و آله را دارد. جابر سپس برخاست و به او نزديك شد و گفت: نام تو چيست؟ اى جوان. گفت: محمّد. جابر پرسيد: پسر كه هستى؟ گفت: پسر على بن الحسين. جابر گفت: فرزندم! جانم فدايت باد، بنابر اين تو بايد باقر باشى؟ پاسخ داد: آرى. امام باقر عليه السلامفرمود: به من بگو پيامبر خدا صلى الله عليه و آله چه مسؤوليتى بر دوش تو نهاده است؟ جابر گفت: سرورم! پيامبر صلى الله عليه و آله به من بشارت زنده ماندن داد تا تو را ملاقات كنم و به من فرمود: هرگاه او را ديدى سلام مرا به او برسان، سرورم! رسول خدا صلى الله عليه و آله به تو سلام مى رساند. ابو جعفر عليه السلام فرمود: اى جابر! سلام و درود بر رسول خدا تا زمانى كه آسمانها و زمين برقرارند و بر تو اى جابر سلامى باد به گونه اى كه ابلاغ كردى. جابر از اين پس نزد حضرت عليه السلام مى رفت و از او آمرزش مى گرفت. يك بار محمّد بن على عليه السلام درباره چيزى از او پرسش كرد. جابر در پاسخ گفت: به خدا سوگند، من بر خلاف نهى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله رفتار نمى كنم، او به من فرموده است كه شما، امامان هدايتگر از خاندانش پس از او هستيد كه در كودكى، خردمندترين مردم و در بزرگى، داناترين مردميد و نيز فرمود: به آنها چيزى نياموزيد كه آنها از شما داناترند. ابوجعفر عليه السلامفرمود: جدّ من رسول خدا صلى الله عليه و آله راست گفت، من در آن چه از تو پرسيدم آگاهترم واز كودكى حكمت را دريافت كرده ام و همه اينها در پرتو فضل الهى و رحمت او به ما اهل بيت است.
جبله دختر مصفّح به نقل از پدرش: على به من گفت:اى مرد بنى عامرى! پيرامون آن چه خدا و رسولش فرموده است از من پرسش كن كه ما اهل بيت به آن چه خدا و رسولش فرموده آگاهتريم.
امام على عليه السلام:غايت هر ژرف انديشى در دانش ما آن است كه نداند.
امام باقر عليه السلامـ به سلمة بن كهيل و حكم بن عتيبهـ: نه در شرق و نه در غرب دانش صحيحى را نمى يابيد مگر آن كه از نزد ما اهل بيت بيرون آمده باشد.
ابو بصير به نقل از امام صادق عليه السلام:حضرت عليه السلام به من فرمود: حكم بن عتيبه از كسانى است كه خداوند درباره او فرموده است: «برخى از مردم مى گويند كه به خدا و روز واپسين ايمان آورده ايم در حالى كه ايمان ندارند»، حكم چه به شرق برود چه به غرب، به خدا سوگند، به علمى دست نيابد مگر از اهل بيتى كه جبرئيل بر ايشان نازل شده است.
حدیث 388
موضوع
حدیث 390