حدیث دربارهاوصياى پيامبر عليهم السلام

الإمام الحسين عليه السلام:إنَّ اللّهَ اصطَفى مُحَمَّدًا صلى الله عليه و آله عَلى خَلقِهِ، وأكرَمَهُ بِنُبُوَّتِهِ، واختارَهُ لِرِسالَتِهِ، ثُمَّ قَبَضَهُ اللّهُ إلَيهِ وقَد نَصَحَ لِعِبادِهِ، وبَلَّغَ ما اُرسِلَ بِهِ صلى الله عليه و آله. وكُنّا أهلَهُ وأولِياءَهُ وأوصِياءَهُ ووَرَثَتَهُ وأحَقَّ النّاسِ بِمَقامِهِ فِي النّاسِ، فَاستَأثَرَ عَلَينا قَومُنا بِذلِكَ، فَرَضينا، وكَرِهنَا الفُرقَةَ، وأحبَبنَا العافِيَةَ، ونَحنُ نَعلَمُ أنّا أحَقُّ بِذلِكَ الحَقِّ المُستَحَقِّ عَلَينا مِمَّن تَوَلاّهُ ۱.
امام حسين عليه السلام:خداوند، محمّد صلى الله عليه و آله را براى خلقش برگزيد و با پيامبرى گراميش داشت و او را براى رسالت خود برگزيد. سپس خداوند، او را در حالى نزد خود برد كه حضرت صلى الله عليه و آله براى بندگان خدا خير خواسته بود و آن چه را كه براى آن فرستاده شده بود رسانده بود. ما خاندان، ياوران، اوصياء، وارثان و سزاوارترين مردم هستيم براى دست يافتن به مقام او در ميان مردم. اما قوم ما اين مقام را از ما گرفتند و به خود اختصاص دادند و ما هم بدين امر تن داديم و از تفرقه تنفّر و عافيت را خوش داشتيم و اين در حالى است كه مى دانيم ما به اين حقّ كه حقّ ماست، سزاوارتر از كسانى هستيم كه آن را در اختيار گرفته اند.
۱.تاريخ الطبريّ: 5 / 357 عن أبي عثمان النهديّ، البداية والنهاية: 8 / 157.

احادیث دیگر این موضوع

۸
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خطاب به دُخت خود فاطمه عليهاالسلام كه از ديدن بيمارى پيامبر كه منجر به رحلت ايشان شد گريسته بود و نزد پيامبر صلى الله عليه و آله از هراس بر خود و نابودى دو فرزندش پس از وفات پيامبر شكوه مى كرد ـ: اى فاطمه، آيا هنوز ندانسته اى ما از خاندانى هستيم كه خداوند عزّوجل آخرت را بر دنياى ما برگزيده است و مرگ را بر همه خلايقش محتوم ساخته است و اين كه خداوند تبارك و تعالى به زمين نگريسته و از ميان خلقش مرا برگزيده و پيامبرم گردانيده است و پس از نگريستن براى دومين بار همسر تو را برگزيده است و به من وحى كرده كه تو را به ازدواج او در آورم و او را ياور و وزير خود بگيرم و او را جانشين خود در ميان امّتم قرار دهم. پدر تو بهترين پيامبر و رسول خداست و شوى تو بهترين اوصياء است و تو نخستين كس از خاندان من هستى كه به من مى پيوندى و اين كه خداوند براى سومين بار به زمين نگريسته و تو و دو فرزندنت را برگزيده است. تو بانوى زنان بهشتى هستى و دو فرزند تو حسن و حسين سرور جوانان بهشتى اند و فرزندان شوهر تو اوصياى من هستند تا روز رستاخيز، وهمه آنها هدايتگر رهيافته اند. نخستين اوصياى پس از من، برادرم على و سپس حسن و در پى او حسين و به دنبال او نُه تن از فرزندان حسين هستند كه منزلتى چون من دارند و در بهشت جايگاهى نزديك تر به خدا از جايگاه من و پدرم ابراهيم نيست.