حدیث دربارهآفرينش انسان براى پرستش
علل الشرائع عن جميلِ بن درَّاج:قُلتُ لِأَبي عَبدِ اللّهِ عليه السلام: جُعِلتُ فِداكَ، ما مَعنى قَولِ اللّهِ عَزَّ وجَلَّ: «وَ مَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْاءِنسَ إِلَا لِيَعْبُدُونِ» فَقالَ: خَلَقَهُم لِلعِبادَةِ. ۱
علل الشرائعـ به نقل از جميل بن درّاج ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم: قربانت گردم! معناى اين فرموده خداوند عز و جلكه: «من، جنّ و اِنس را نيافريدم، مگر براى اين كه مرا بپرستند» ، چيست؟
فرمود: «يعنى آنها را براى پرستش [و بندگى] آفريد».
۱.علل الشرائع: ص 14 ح 11، بحارالأنوار: ج 5 ص 314 ح 6.
کلیدواژهها انسانحکمت آفرینش انسانحکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های مربوط به جهان و انسان +1 مورد دیگر