حدیث دربارهمراحل تكامل انسان

بحار الأنوارـ به نقل از مفضّل بن عمر ـ: [به امام صادق عليه السلام] گفتم: پيدايش بدن ها و رشد مرحله به مرحله آنها را تا رسيدن به مرحله پايانى و كمال آنها را شرح ده. فرمود: «نخستين مرحله اش، صورتگرى و شكل بخشيدن به جنين است در رحِم ـ يعنى جايى كه نه چشمى آن را مى بيند و نه دستى به آن مى رسد ـ، و او را [در آن جا] تدبير مى كند تا آن كه به صورت موجودى كامل و برخوردار از آنچه مايه قوام و استحكام اوست: از امعا و احشا و اندام ها و ابزارها گرفته تا استخوان ها و گوشت و پى و مغز و عصب و رگ ها و غضروف ها كه در تركيب اعضاى او دخيل اند، به دنيا مى آيد. چون به دنيا آمد، خود مى بينى كه چگونه همه اعضاى او رشد مى كنند، در حالى كه شكل و هيئتش ثابت است و زياد و كم نمى شود، تا آن كه به نهايت رشد خود برسد. اگر عمرش به آن حد برسد يا آن كه بيش از آن حد، مدّت عمر خود را تمام كند. آيا اينها جز با تدبير و حكمتى دقيق، شدنى است؟