حدیث دربارهناتوانى

عنه عليه السلام:أفَرَأَيتُم جَزَعَ أحَدِكُم مِنَ الشَّوكَةِ تُصيبُهُ، وَالعَثرَةِ تُدميهِ، وَالرَّمضاءِ ۱ تُحرِقُهُ؟ فَكَيفَ إذا كانَ بَينَ طابَقَينِ مِن نارٍ، ضَجيعَ حَجَرٍ وقَرينَ شَيطانٍ. ۲

امام على عليه السلام:ديده ايد كه يكى از شما، آن گاه كه خارى در جايى از بدنش فرو مى رود، يا زمين مى خورد و خونى مى شود، و يا ريگ هاى داغْ پايش را مى سوزاند، چه سان بى تابى مى كند؟ پس چگونه باشد آن گاه كه در ميان دو طبقه از آتش، همبستر سنگى و همنشين شيطانى باشد!

۱.الرَّمضاءُ: الحجارة الحامية من حرّ الشمس (المصباح المنير: ص 238 «رمض»).

۲.نهج البلاغة: الخطبة 183، الدروع الواقية: ص 271، بحارالأنوار: ج 8 ص 306 ح 68.

کلیدواژه‌ها ناتوانی ویژگی های نکوهیده انسان

احادیث دیگر این موضوع

تفسير القمّى:در باره سخن خداوند متعال: «خدا، كسى است كه شما را از ناتوانى آفريد» ، يعنى از نطفه اى بدبو و ناتوان «سپس، بعد از ناتوانى، نيرو بخشيد. سپس، بعد از نيرومندى، ناتوانى داد» ، يعنى پيرى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر سه چيز در فرزند آدم نبود، در برابر هيچ چيز، سر خم نمى كرد: بيمارى، و نادارى، و مرگ. همه اينها در او هست و با اين حال، باز لگد مى پراند!

امام على عليه السلام:بيچاره آدميزاد! اسير گرسنگى، زمين خورده سيرى، آماج گزندها، و جانشين مُردگان است.

امام على عليه السلام:بينوا آدميزاد! اَجَلش پوشيده است، بيمارى هايش نهان [و در كمين]است، كردارش نگهدارى مى شود، پشه اى او را رنجه مى سازد، و جرعه اى گلوگير، او را مى كُشد، و عَرَق، گنديده اش مى كند.

امام على عليه السلامـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: اى فرزند آدم! آيا منتظر چيزى جز پيرى باز دارنده، يا بيمارى گرفتار كننده، يا از راه رسيدن مرگ هستى؟!

امام زين العابدين عليه السلام:بار خدايا! تو ما را از ناتوانى آفريدى، و بر سستى بنايمان كردى، و از آبى پست، آغازمان نمودى. پس ما را هيچ توانى نيست، جز به نيروى تو، و هيچ توانى نيست، جز به كمك تو.

امام زين العابدين عليه السلام:بار خدايا! سرشت بشرى، و طبيعت انسانى، و ساختار روانى اى كه در او به كار رفته، و تركيبات وجودى اش، ناتوان از آن است كه آنچه را از قضا و مقدّرات به او مى رسد، تحمّل كند، مگر برگزيدگانى كه تو توفيقشان داده باشى و منتخبانى كه تو در اين راه كمكشان كرده باشى.