حدیث دربارهنيكويى سرشت

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:كُلُّ مَولودٍ يولَدُ عَلَى الفِطرَةِ حَتّى يُعرِبَ ۱ عَنهُ لِسانُهُ، فَإِذا أعرَبَ عَنهُ لِسانُهُ إِمّا شاكِرا وإِمّا كَفورا. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر نوزادى بر سرشت [توحيد] زاده مى شود تا آن گاه كه زبان بِدان باز كند. ۳ پس چون زبان باز كرد، يا سپاس گزار باشد يا ناسپاس.

۱.أعْرَبَ الرَّجُلُ عن نَفْسِه، إذا بَيَّنَ وأوضَحَ. (معجم مقاييس اللغة: ج 4 ص 299). والظّاهِر أنّ الإعراب في هذا المَوضِع كناية عن تمييز الحقّ والباطل.

۲.مسند ابن حنبل: ج 5 ص 129 ح 14811 عن جابر بن عبد اللّه، المصنف لعبد الرزاق: ج 5 ص 203 ح 9386 وليس فيه ذيله من «فإذا أعرب»، تفسير ابن كثير: ج 6 ص 321.

۳.ظاهرا مراد از اظهار به زبان در اين جا، تشخيص دادن حق و باطل است.

کلیدواژه‌ها ویژگی های ستودنی انسان نیکویی سرشت

احادیث دیگر این موضوع

التوحيدـ به نقل از زراره ـ: به امام باقر عليه السلام گفتم: خداوند، تو را به سلامت بدارد! اين فرموده خداوند عز و جل در كتابش «سرشت خدا كه مردم را بر آن، سرشته است» ، به چه معناست؟ فرمود: «يعنى آنان را بر يكتاپرستى سرشت، آن گاه كه از آنان پيمان گرفت او را پروردگار خود بشناسند». گفتم: با او سخن گفتند؟ امام عليه السلام سرش را پايين افكند، سپس فرمود: «اگر چنين نبود، مردم نمى دانستند كه پروردگارشان كيست و روزى دهنده شان چه كسى است».