حدیث دربارهزيبايى آفرينش
الإمام الصادق عليه السلامـ لِلمُفَضَّلِ بنِ عُمَرَ ـ: يا مُفَضَّلُ! اُنظُر إلى ما خُصَّ بِهِ الإِنسانُ في خَلقِهِ تَشريفا وتَفضيلاً عَلَى البَهائِمِ، فَإِنَّهُ خُلِقَ يَنتَصِبُ قائِما ويَستَوي جالِسا، لِيَستَقبِلَ الأَشياءَ بِيَدَيهِ وجَوارِحِهِ، ويُمكِنَهُ العِلاجُ ۱ وَالعَمَلُ بِهِما، فَلَو كانَ مَكبوبا عَلى وَجهِهِ كَذاتِ الأَربَعِ، لَمَا استَطاعَ أن يَعمَلَ شَيئا مِنَ الأَعمالِ. ۲
امام صادق عليه السلامـ به مُفضّل بن عمر ـ: اى مُفضّل! در آفرينش ويژه انسان كه او را بر جانوران، شرافت و برترى مى دهد، بينديش. او چنان آفريده شده است كه راست مى ايستد و راست مى نشيند، تا اشيا در برابر دستان و اندام هاى او باشند و بتواند با آنها كار كند. اگر مانند چارپايان، به رو افتاده بود، نمى توانست [با دستان خود] كارى انجام دهد.