حدیث دربارهسخت نگرفتن بر خانواده

الإمام الصادق عليه السلامـ لمَا سُئلَ عليه السلام أكانَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَقوتُ عيالَهُ قوتا مَعروفا؟ قالَ: نَعَم إنَّ النَّفسَ إذا عَرَفت قُوتَها قَنِعتَ بِهِ ونَبَتَ عَلَيهِ الَّلحمُ. ۱

امام صادق عليه السلام:وقتى از ايشان سؤال شد كه: «آيا پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به خانواده اش روزىِ شناخته شده و معروف مى داد؟»، فرمود: «آرى. نَفْس انسان، اگر از روزى اش، آگاه باشد، به آن رضايت مى دهد، و گوشت، با روزى اش مى رويَد».

۱.الكافي: ج 4 ص 12 ح 7، حلية الأبرار: ج 1 ص 376 ح 6 كلاهما عن علي بن أسباط عن أبيه.

کلیدواژه‌ها سیره رهبران دینی سخت نگرفتن بر خانواده

احادیث دیگر این موضوع

الكافى ـبه نقل از حَكَم بن عُتَيبه ـ:بر امام باقر عليه السلام وارد شدم و ايشان در خانه اى آراسته بود و لباسى لطيفْ بر تن داشت و عبايى رنگى بر دوش داشت كه اثر آن رنگ، بر دوشش مانده بود. من به خانه و شمايل ايشان مى نگريستم. فرمود: «اى حَكَم، در اين باره چه مى گويى؟». گفتم: چه مى توانم بگويم، چون شما را به اين وضع مى بينم؛ ولى از نگاه ما، اين، رفتار جوانان تازه بالغ است. سپس به من فرمود: «اى حَكَم! چه كسى زينتى را كه خداوند براى بندگانش منظور كرده و يا روزى هاى حلال را حرام كرده است؟ اين، از آن چيزهايى است كه خداوند براى بندگانش قرار داده است. امّا اين خانه اى كه مى بينى، خانه همسر من است و تازه ازدواج كرده ام. خانه من، همان است كه مى شناسى».

الكافى ـبه نقل از حسن زَيّات بصرى ـ:با دوستم، نزد امام صادق عليه السلام رسيدم. ايشان در خانه اى آراسته نشسته بود و شالى رنگى، بر خود داشت. محاسنش را [نيز] مرتب كرده و [به چشمانش] سُرمه كشيده بود. در باره چند چيز از ايشان پرسيدم. وقتى برخاستيم به من فرمود: «حسن!». گفتم: بله. فرمود: «صبح كه شد، با دوستت بيا پيش من». گفتم: فدايت گردم! چشم. صبح كه شد، خدمت ايشان رسيدم. ديدم ايشان در خانه اى است كه جز حصير، چيزى در آن نيست، و پيراهنى خشن بر تن دارد. آن گاه رو به دوستم كرد و فرمود: «برادر بصرى! ديروز كه به اين جا آمدى، من در خانه زنم بودم و ديروز، روز او بود. خانه، خانه او بود و اثاث، متعلّق به او بود. او خود را برايم آراسته بود. من هم لازم بود كه خود را همانند او برايش بيارايم. چيز ناروايى به دلت راه پيدا نكند». دوستم به ايشان گفت: فدايت گردم! به خدا سوگند، در دلم، شبهه اى ايجاد شده بود؛ ولى اكنون، به خدا قسم، هر چه در دل داشتم، برطرف شد، و فهميدم كه حقيقت، آن است كه شما مى گفتى!