حدیث دربارهاسراف و تبذير

عنه عليه السلام:إنَّ إعطاءَ المالِ في غَيرِ حَقِّهِ تَبذيرٌ وإسرافٌ. ۱
امام على عليه السلام:خرج كردنِ نا به جا، به يقين، حيف و ميل و اسراف است.
۱.الأمالى للمفيد: ص 176 ح 6 عن ربيعة، نهج البلاغة: الخطبة 126، الامالى للطوسى: ص 195 عن ربيعة، بحار الأنوار: ج 32 ص 48 ح 32.

احادیث دیگر این موضوع

۸
تفسير العيّاشىـ به نقل از اَبان بن تَغْلِب ـ:امام صادق عليه السلام فرمود: «آيا گمان مى كنى كه خداوند، با كرامت خويش، به بعضى، مال بخشيده و برخى ديگر را خوار شمرده و مال را از آنان دريغ فرموده است؟! چنين نيست؛ بلكه مال، از آنِ خداوند است و آن را نزد انسان، امانت مى نهد و آدميان را مجاز مى شمرد كه با ميانه روى، بخورند و بياشامند و بپوشند و زناشويى كنند و سوارى بگيرند و بيشتر از اين حد را به مؤمنان فقير ببخشند و نيازهاى آنان را برآورده سازند. آن كس كه چنين كند، آنچه مى خورد و مى آشامد و سوار مى شود و به زناشويى مى گيرد، حلال است، و آن كس كه از اين حد بگذرد، بهره ورى هايش حرام است». سپس فرمود: «[خداوند فرموده است:] «و اسراف نكنيد؛ زيرا هر آينه، او اسرافكاران را دوست نمى دارد» . آيا گمان مى كنى كه خداوند، انسان را در مالى كه به وى عطا فرموده، امين شمرده كه اسبى به بهاى ده هزار درهم بخرد، حال آن كه اسبى به قيمت بيست درهم براى او كفايت مى كند؛ يا كنيزى به بهاى هزار دينار بخرد، در حالى كه كنيزى بيست دينارى براى وى بس است؟!». و [دوباره] فرمود: «و اسراف نكنيد؛ زيرا هر آينه، او اسرافكاران را دوست نمى دارد» .