دعاهاى روايت شده در پى نماز

امام جواد عليه السلام:هرگاه پيامبر صلى الله عليه و آله از نمازش فارغ مى شد مى گفت: خدايا، آنچه را كرده و مى كنم، نهان و آشكار كرده ام، اسراف بر خود را و آنچه را كه تو بهتر از من مى دانى، بر من بيامرز. خدايا تو پيش از همه و پس از همه هستى، جز تو خدايى نيست. به داناييت بر نهان و به تواناييت بر همه خلقت سوگند، تا آنگاه كه زندگى را برايم بهتر مى دانى، مرا زنده نگاه دار و آنگاه كه مرگ را برايم بهتر مى دانى، مرا بميران. خدايا، همانا من بيم از تو را در نهان و آشكار، سخن حق را در خشم و خشنودى و ميانه روى را در تنگدستى و توانگرى، از تو مى خواهم. نعمتى تمام ناشدنى و روشنى چشمى ناگسستنى را از تو مى خواهم. خشنودى به حكم تو، مرگى مبارك پس از زندگى و زندگانى آرام پس از مرگ، لذت نگاه به تو و شوق ديدارت و

اصبغ از امام على عليه السلام:هر كس دوست دارد از دنيا برود در حالى كه از گناهانش پاك شده آنگونه كه زر ناب از تيرگيها پاك مى گردد و هيچكس چيزى به ستم برده را از او مطالبه نكند، در پى هر يك از نمازهاى پنجگانه، تبار نامه خداوند؛ قل هو اللّه احد، را دوازده مرتبه بخواند. سپس دستانش را بگشايد و بگويد: خدايا به نام پنهان، پوشيده، پاك، پاكيزه و خجسته ات از تو مى خواهم. به نام بزرگ و چيرگى هميشگيت از تو مى خواهم. اى بخشنده عطاها، اى آزاد كننده اسيران، اى رهايى دهنده مردم از آتش، بر محمّد و خاندان او درود فرست، از آتش رهاييم ده، آسوده از دنيا ببر و به سلامت وارد بهشت گردان. آغاز دعايم را رستگارى، ميان آن را كاميابى و پايان آن را نيكويى قرار ده، كه تنها تو به نهانها بسيار دانايى. سپس فرمود: اين از

امام على عليه السلامـ از دعاى ايشان پس از نماز واجب ـ: خدايا، براى تو نماز گزاردم و حال آنكه مى دانى در نمازم، نقص و شتاب و فراموشى و غفلت و كسالت و سستى و از ياد بردن و ريا و خودنمايى و شك و دورى و گمان و عُجب و انديشه كردن و فروگداشتن از كمال واجبت، مى باشد. اى خداى من، از تو مى خواهم بر پيامبر و خاندانش درود فرستى و نقص نماز را به تمام، و شتابم را در آن به تأمل و استوارى و فراموشى ام را به بيدارى و غفلتم را به مواظبت و كسالتم را به نشاط و سستى ام را به پايدارى و از ياد بردنم را به يادداشتن و دوريم را به كشش و ارتباط و ريايم را به اخلاص و خودنمايى ام را به پوشاندن و شكّم را به يقين و گمانم را به حجّت و انديشه ام را به فروتنى و تحيّر و فروماندنم را به فرمانبردارى، تبديل فرمايى. همانا