حدیث دربارهحدود نماز

کتاب، ص ۴۷، ح ۱۳۵

امام صادق علیه‌السلام

حدود نماز

الإمام الصادق عليه السلام:لِلصَّلاةِ أربَعَةُ آلافِ حَدٍّ ۱.

امام صادق عليه السلام:نماز، چهار هزار حدّ دارد.

۱.الكافي: 3 / 272 / 6، التهذيب: 2 / 242 / 956 كلاهما عن حمّاد بن عيسى، الفقيه: 1 / 195 / 599.

کلیدواژه‌ها حدود نماز

احادیث دیگر این موضوع

۴

امام على عليه السلام:حدود نماز چهار چيز است: شناخت وقت، رو به قبله بودن، ركوع و سجده و اين ها، براى همه مردم عموميت دارد؛ عالم باشند يا جاهل و نيز هر چه كه به نماز مربوط است همچون افعال آن و اذان وو اقامه و غير اين ها. و چون خداوند دانست كه بندگان نمى توانند حق همه اين حدود را ادا كنند، تعدادى را واجب ساخت كه همان چهار چيز است كه ذكر شد و آنچه در آن چهار چيز از قرائت و دعا و تسبيح و تكبير و اذان و اقامه و شبيه اين هاست، سنّتى موكّد قرار داد. هر كس آن ها را دوست دارد، به نيكويى انجام مى دهد. اين ذكر حدود نماز است.

زراره:از امام باقر عليه السلام پرسيدم حدود بزرگ نماز كدامند؟ فرمود: هفت چيزند: وضوء وقت، قبله، تكبير آغازين، ركوع، سجده و دعا.

كراجكى از امام صادق عليه السلامـ در پاسخ شخصى كه از نماز و حدودش پرسيده بود ـ: نماز چهار هزار حدّ دارد كه از تو بازخواست نمى كنند. آن شخص گفت: از آنچه ترك كردنش روا نيست و نماز بدون آن كامل نمى شود، مرا آگاه كن. پس امام صادق عليه السلامفرمود: نماز كامل نمى شود مگر براى كسى كه طهارتى كامل و همتى بلند دارد، بى وسوسه و انحراف. آن كه شناخت پس ايستاد، اطمينان كرد پس استوار گشت. او ميان اميد و نااميدى و شكيبايى و بى تابى ايستاده گويى نويدش آماده و بيمش واقع گشته است. دارايى اش را بخشيده و به هدفش انديشيده در راه خدا خون داده و از امر بى دليل و برهان، كناره گزيده است. خود را به خاك افكنده و خوار مى شمارد، رشته هاى توجه [به غير] را مى گسلد، به كسى يارى مى رساند كه قصدش كرده و به سويش شتافته و ياريش را طلبيده است. پس اگر چنين كرد، همان نمازى است كه بدان امر و از آن آگاه شده است و اين نماز است كه از كار زشت و ناپسند باز مى دارد.

امام رضا عليه السلام:نماز، چهار هزار در دارد.