دعاكردن در آغاز نماز

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعايش هنگامى كه مى خواست پس از تكبير، نماز را آغاز كند ـ: پاكدلانه به كسى روى آوردم كه آسمانها و زمين را آفريده و من از مشركان نيستم. نماز و عبادتم، زندگى و مرگم، براى پروردگار بى همتاى جهانيان است و به اين فرمان يافته ام و به آن تسليم هستم. خدايا، تو. و جز تو خدايى نيست. تو را تسبيح مى كنم. تو پروردگار من هستى و من بنده توام. به خود ستم كردم و به گناهم اعتراف دارم. پس گناهانم را بپوشان كه هيچكس جز تو، گناهان را نمى پوشاند. و به نيكوترين خويها، راهنمايى ام كن كه جز تو به آن ها راهنمايى نمى كند و خويهاى زشت را از من دور ساز كه جز تو دور نكند. آماده و حاضرم، من با تو و به سوى تو هستم و جز به سوى تو راه نجات و پناهى نيست. از تو آمرزش مى طلبم و به تو باز مى

هنگام آغاز نماز كف دستانت را بالا ببر و آن ها را كاملاً بگشاى. سه تكبير بگو و سپس بگو: «خدايا تو پادشاه حقيقى هستى، جز تو خدايى نيست، تو را تسبيح مى كنم و به خود ستم كردم. پس گناهم را بپوشان كه جز تو، كسى گناهان را نمى پوشاند». پس دو تكبير مى گويى و سپس بگو: «آماده و حاضرم، نيكى در دستان توست و بدى به تو راه ندارد. ره يافته آن است، كه تو برايش ره نمودى. پناهگاهى از تو جز به سوى تو نيست. منزه و بخشاينده اى، مبارك و والايى، منزهى اى پروردگار خانه». پس دوتكبير مى گويى و پس از آن مى گويى: «پاكدلانه به كسى روى آوردم كه آسمانها و زمين را آفريده، دانا به آشكار و نهان، مسلمانم و از مشركان نيستم. همانا نماز و عبادتم و زندگى و مرگم، براى پروردگار بى همتاى جهانيان است و به اين فرمان يافته ام و بدان