نقش كارهاى زشت در سرنوشت بد

امام على عليه السلامـ وقتى به مقصد صِفّين بيرون رفت و از ويرانه هاى مدائن گذشت ـ: همانا اين قوم، [خود، روزگارى] ارث بر بودند و سپس ارث گذار شدند! اين قوم، حرام ها را حلال شمردند تا اين كه بلاها بر آنها روا گشت. پس، شما حرام ها را حلال نشماريد، كه عذاب ها بر شما [نيز] روا مى گردند.

الكافىـ به نقل از ابو حمزه ثمالى ـ: امير مؤمنان در خطبه اش فرمود: «از گناهانى كه نابودى را سرعت مى بخشند، به خدا پناه مى برم». عبد اللّه بن كوّاى يَشكُرى (از بزرگان خوارج) برخاست و گفت: اى امير مؤمنان! مگر گناهانى هستند كه نابودى را سرعت ببخشند؟ فرمود: «آرى، واى برتو! بريدن پيوند خويشاوندى. همانا [گاهى] خانواده گرد هم مى آيند و به همديگر يارى مى رسانند، در حالى كه گناهكارند؛ ولى خداوند، روزى شان مى دهد، و [گاهى] خانواده از هم پراكنده مى شوند و از همديگر مى بُرند و خدا آنان را محروم مى كند، در حالى كه پرهيزگارند».

امام صادق عليه السلام:همواره پدرم عليه السلام مى فرمود: «از گناهانى كه نابودى را سرعت مى بخشند و اَجَل ها را نزديك مى گردانند و سرزمين ها را [از ساكنانش]تهى مى كنند، به خدا پناه مى بريم، و آنها عبارت اند از: قطع رَحِم، بدرفتارى با پدر و مادر، و ترك نيكى».

الكافىـ به نقل از حذيفة بن منصور ـ: امام صادق عليه السلام فرمود: «از حالِقه بپرهيزيد؛ چرا كه مردان را مى كُشد». گفتم: حالقه چيست؟ فرمود: «قطع رَحِم».

امام صادق عليه السلام:چنان كه آغاز نعمت ها از جانب خداوند عز و جلاست و آنها را به شما بخشيد، همين طور شر از جانب خودتان است، هر چند به تقدير الهى است.

امام صادق عليه السلام:اين كار (امامت) را كسى جز صاحبش ادّعا نمى كند، مگر اين كه خداوند، عمرش را كوتاه مى كند.