عوامل گرفتارى هاى مستضعفان

قصص الأنبياءـ به نقل از ابن عبّاس ـ: عُزَير [پيامبر] گفت: پروردگارا! من به همه كارهاى تو و حُكم هاى آنها نگريستم و دادگرى تو را با خرد خود دريافتم؛ ولى يك باب باقى ماند كه آن را ندانستم: تو بر گرفتاران، خشم مى گيرى و عذابت را بر آنان همه گير مى نمايى، در حالى كه كودكان در ميان آنها هستند. خداى متعال به او دستور داد كه به بيابان برود، در حالى كه هوا به شدّت گرم بود. [عُزَير،] درختى را ديد و به زير سايه آن رفت و خوابيد. آن گاه مورچه اى آمد و او را نيش زد. او دو پايش را به زمين كشيد و مورچه هاى بسيارى را كشت. اين جا بود كه فهميد كار او، مثالى است كه [برايش]زده شده است. پس به او گفته شد: «اى عُزَير! هر گاه قومى سزاوار عذاب من شدند، زمان نازل شدن آن را هنگام فرا رسيدنِ اَجَل هاى كودكان قرار مى