حدیث دربارهيقين

کتاب، ص ۱۳۰، ح ۶۲۹۱

امام علی علیه‌السلام

عنه عليه السلام:أصلُ الرِّضا حُسنُ الثِّقَةِ بِاللّهِ. ۱

امام على عليه السلام:ريشه خشنودى، اعتماد كامل به خداست.

۱.غرر الحكم: ح 3085، عيون الحكم والمواعظ: ص 121 ح 2738.

کلیدواژه‌ها یقین حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:وقتى خداوند، آدم را به زمين فرو فرستاد، آدم رو به روى كعبه ايستاد و دو ركعت نماز به جا آورد. آن گاه خداوند، اين دعا را به او الهام فرمود: «. خدايا! از تو ايمانى قلبى مى خواهم و يقينى صادقانه ـ تا بدانم جز آنچه برايم مقرّر داشته اى، به من نمى رسد ـ و [نيز] خشنودى اى به آنچه برايم تقسيم كرده اى».

امام على عليه السلام:خشنودى، نتيجه يقين است.

امام على عليه السلام:بر نيكويىِ يقين، با خشنودى به قضاى خداوند، پى برده مى شود.

امام على عليه السلام:هر كه دينش محكم باشد، به پاداش [روز قيامت،] يقين پيدا مى كند و به جايگاه هاى قضا خشنود مى گردد.

امام على عليه السلام:اگر ايمانت را استوار كردى، به قضا، چه بر زيان و چه به سود خود، خشنود باش، و به كسى جز خدا اميد نبند، و در انتظار چيزى باش كه قَدَر برايت پيش مى آورد.

امام على عليه السلام:كسى كه يقين راستين ندارد، چگونه به قضا خشنود گردد؟!

امام على عليه السلامـ در توصيف دوستان خداوند سبحان ـ: اگر تنهايى، آنان را به وحشت اندازد، ياد تو با ايشان همدم است و اگر گرفتارى ها به آنان روى آورد، به تو پناه مى برند، بدين جهت كه مى دانند زمام امور، به دست توست و ريشه آنها از جانب قضاى تو.

امام حسن عليه السلام:هر كه بر بهتر بودنِ انتخاب خداوند براى خويش اعتماد كند، آرزو نمى كند كه در غير وضعيّتى باشد كه خدا براى او اختيار كرده است.