حدیث دربارهتشويق به خُشنودى به قضا
الكافي عن هاشم بن البريد:إنَّ رَجُلاً سَأَلَ عَلِيَّ بنَ الحُسَينِ عليه السلام عَنِ الزُّهدِ فَقالَ: عَشَرَةُ أشياءَ فَأَعلى دَرَجَةِ الزُّهدِ أدنى دَرَجَةِ الوَرَعِ وأعلى دَرَجَةِ الوَرَعِ أدنى دَرَجَةِ اليَقينِ وأعلى دَرَجَةِ اليَقينِ أدنى دَرَجَةِ الرِّضا. ألا وإنَّ الزُّهدَ في آيَةٍ مِن كِتابِ اللّهِ عز و جل: «لِكَيْلَا تَأْسَوْاْ عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُواْ بِمَا ءَاتَـاكُمْ» ۱. ۲
الكافىـ به نقل از هاشم بن بريد ـ: مردى از امام زين العابدين عليه السلام درباره زهد (بى رغبتى به دنيا) پرسيد. فرمود: «ده چيز است. بالاترين درجه زُهد، پايين ترين درجه پارسايى (وَرَع)، و بالاترين درجه پرهيزگارى، پايين ترين درجه يقين، و بالاترين درجه يقين، پايين ترين درجه خشنودى است. بدانيد كه زهد، در آيه اى از كتاب خداوند عز و جل است: «تا بر آنچه از دست شما رفته، اندوهگين نشويد و به [سبب] آنچه به شما داده است، شادمانى نكنيد» ».