حدیث دربارههوشيارى كامل در برابر دشمن

فرهنگ نامه امنیت ملی، ص ۷۴، ح ۷۴

امام علی علیه‌السلام

هوشيارى كامل در برابر دشمن

الإمام عليّ عليه ‏السلام: مَن نامَ لَم يُنَم عَنهُ. ۱

امام على عليه ‏السلام: آن‏كه به خواب رود، [دشمنِ او] به خواب نرود.

۱.. نهج البلاغة: الكتاب 62، الغارات: ج 1 ص 321 عن جندب.

کلیدواژه‌ها درآمد 1 دانش نامه امام حسین علیه السلام در یک نگاه فضیلت ها و ویژگی های امام حسین علیه السلام سیاست های امنیتی امام علی علیه السلام +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۷

امام على عليه ‏السلام: از دشمنت، به سختى برحذر باش.

امام على عليه ‏السلام: از هيچ دشمنى ايمن مباش، گرچه سپاس گويد.

امام على عليه ‏السلام: بدترينِ دشمنان، آن است كه ژرف‏نگرتر و پنهانكارى‏اش نسبت به نيرنگ، زيادتر باشد.

امام على عليه ‏السلام ـ در حكمت‏هاى منسوب به ايشان ـ: از دشمن پنهانكارْ بيشتر برحذر باش تا دشمنِ به ميدان آمده.

امام على عليه ‏السلام: سست‏ترينِ دشمنان از جهت حيله و نيرنگ، آن است كه دشمنى‏اش را آشكار سازد.

امام على عليه ‏السلام: آن‏كه دشمنى‏اش را آشكار كند، حيله‏اش اندك باشد.

امام على عليه ‏السلام: فريب ظاهرسازى دشمن را مخور؛ چرا كه دشمن، چون آب است كه گرچه گرم كردن آن با آتش به درازا كشد، ليك از خاموش كردن آن سرْ باز نزند. . امام باقر عليه ‏السلام گويد: هنگامى كه امير مؤمنان بر منطقه نهروان فرود آمد، از جميل بن بصيهرى، منشى انوشيروان، پرس و جو كرد. گفته شد: هنوز زنده است و روزى مى‏خورد. فرمود تا او را احضار كنند. وقتى حضور يافت، [على عليه ‏السلام]، حواس او را جز چشمانش سالم يافت، و ذهنش را پاك و ذوقش را كامل يافت. پرسيد: «اى جميل! آدمى چگونه بايد باشد؟». گفت: بايد دوستانش كم و دشمنانش بسيار باشد! فرمود: «نكته‏اى شگفت بر زبان راندى، اى جميل! چرا كه مردمان، اتّفاق دارند كه بسيارىِ دوستان، بهتر است». گفت: چنان نيست كه آنان گمان مى‏كنند؛ چرا كه دوستان، هنگامى كه براى كارى وا داشته شوند، آن گونه كه بايسته و شايسته است، اقدام نمى‏كنند، چنان كه در مَثَل معروف هست: «كشتى از فزونى ملوانان غرق شد». امير مؤمنان فرمود: «اين مطلب را آزموده‏ام و درست است؛ امّا دشمنِ بسيار، چه سودى دارد؟». گفت: دشمنان، هرگاه بسيار شوند، آدمى هميشه پرهيز كند و مراقب باشد كه سخنى كه بدان گرفتار آيد، بر زبان نرانَد، يا به لغزشى مبادرت نورزد كه بر آن، توبيخ گردد. پس همواره با اين حالت از خطاها و لغزش‏ها در امان باشد. امير مؤمنان، اين مطلب را نيكو شمرد (الدعوات: ص 297 ح 65، بحار الأنوار: ج 34 ص 345).