حدیث دربارهپرهيزاندن از دشنام

فرهنگ نامه امنیت ملی، ص ۹۴، ح ۱۰۷

امام علی علیه‌السلام

پرهيزاندن از دشنام

الإمام عليّ عليه ‏السلام: لا تَشِن ۱عَدُوَّكَ وإن شانَكَ. ۲

امام على عليه ‏السلام: از دشمنت عيبجويى مكن، گرچه او از تو عيبجويى كند.

۱.. الشَّيْن: العَيْب (لسان العرب: ج 13 ص 244 «شين»).

۲.. غرر الحكم: ج 6 ص 339 ح 10418، عيون الحكم والمواعظ: ص 519 ح 9426.

کلیدواژه‌ها سیاست های امنیتی پرهیزاندن از دشنام سیاست امام علی در ایام حکومت 2 مبانی حکومت بر دل ها

احادیث دیگر این موضوع

۱

وقعة صفين ـ به نقل از عبد اللّه‏ بن شريك ـ: حجربن عدى و عمرو بن حمق بيرون شدند، در حالى كه برائت و لعن بر شاميان را آشكار مى‏كردند. على عليه ‏السلام به آنان پيغام داد كه از آنچه به من خبر رسيده، خوددارى كنيد. آن دو نزد على عليه ‏السلام آمدند و گفتند: اى اميرمؤمنان! مگر ما برحق نيستيم؟ فرمود: «چرا». گفتند: مگر آنان بر باطل نيستند؟ فرمود: «چرا». گفتند: پس چرا ما را از دشنام دادن آنان، باز داشتى؟ فرمود: «دوست نداشتم شما جزو لعن‏كننده‏ها و دشنام‏دهنده‏ها باشيد كه دشنام بدهيد و برائت بجوييد؛ امّا اگر بدى‏هاى رفتارى آنان را بازگو مى‏كرديد ومى‏گفتيد: "روش آنان چنين است و رفتارشان چنان است"، به سخن حق، نزديك‏تر بود و در عذرآورى، رساتر؛ و اگر به جاى لعن آنان و برائت جُستن از آنها مى‏گفتيد: "بار خدايا! خون ما و آنان را حفظ كن، ميان ما و آنان را اصلاح كن و آنان را از گمراهى برَهان، تا آن كه حق را نمى‏داند، بشناسد و آن كه به گمراهى و دشمنى آزمند است، از آن باز ايستد"، اين، نزد من دوست‏داشتنى‏تر بود و براى شما بهتر». آن دو گفتند: اى امير مؤمنان! پندت را مى‏پذيريم و به ادب تو مؤدّب مى‏شويم.